UWAGI WSTĘPNE

NAZWA

Polska nazwa - Psalmy, pochodzi od greckiego określenia Byblos Psalmos, co oznacza: Śpiew biblijny przy akompaniamencie instrumentu strunowego (psalterionu). Nazwa hebrajska - Sefer Tehilim, pochodzi od rdzenia „chwalić” i oznacza - Hymn Pochwalny.

NAGŁÓWKI

Nagłówki umieszczane na czele Psalmów pochodzą od „autora”, redaktora, lub powstały na skutek wpływu późniejszych recenzentów. Napisy te wyszczególniają: Imię „autora” (pamiętajmy, że zostały one napisane z natchnienia Boga), nazwę chóru i jego przewodnika; nazwę instrumentu, który wtórował śpiewowi; rodzaj poezji, przeznaczenie Psalmu oraz historyczną okoliczność stanowiącą jego pobudkę i osnowę. 34 Psalmy nie mają żadnego nagłówka, więc w Talmudzie noszą nazwę „osieroconych”.

„AUTORZY”

Nie ma jednoznacznych danych o „autorach” wielu Psalmów. Jedni komentatorzy żydowscy twierdzą tak, a inni inaczej. Wymienia się następujące osoby:

-Mojżesz (Psalm 90), któremu talmudyści przypisują i 10 następnych Psalmów

-Dawid (74 Psalmy: 3 - 9, 11 - 32, 34 - 41, 51 - 65, 68 - 70, 86 -101, 103, 108 - 110, 122, 124, 131, 133, 138 - 145)

-Salomon (Psalmy 72,127)

- Asaf syn Berekjasza (patrz: 1 Kronik 15,17), za czasów Dawida przewodnik chóru i słynny wieszcz (patrz: 2 Kronik 29,30; Nehemiasz 12,48). Jego potomkowie sprawowali ten urząd jeszcze za króla Josafata (patrz: 2 Kronik 20,14), a nawet Ezry (Ezdrasza) i Nehemiasza (patrz: Ezdrasza 2,41 + 3,10; Nehemiasza 7,44).

-synowie Koracha (Psalmy 42-49, 84, 85, 87). Była to rodzina wieszczów z pokolenia Lewiego.

- Heman syn Joela (Psalm 88); Ezdrachita, czyli potomek Zeracha, naczelny przewodnik chóru za czasów Dawida.

-Ethan, czyli Jedutun, syn Kuszajahu (Psalm 89), Ezdrachita.

Oprócz wyżej wymienionych, Septuaginta zalicza jeszcze do „autorów”: Jeremjasza, Hagiasza i Zacharjasza.

CHÓRY

Za czasów Dawida chóry liczyły 4000 członków - śpiewaków i muzyków, którzy uświetniali uroczystości pod kierunkiem 288 przewodników oraz 24 naczelników. Wszystkie te siły podzielone były na pojedyncze ciała muzyczne, z których każde nosiło swoją nazwę.

Wymienione w nagłówkach nazwy chórów są następujące:

-synów Jedutuna, czyli chór będący pod przewodnictwem potomków Elkana (patrz: 1 Kronik 9,16 + 16,42). Istniał on do najpóźniejszych czasów opisanych przez Stary Testament (patrz: Nehemiasza 11,17)

-Machalat, czyli chór synów Machola (patrz: 1 Królewska 5,11)

-Gitit, czyli chór synów Obed Edoma z Gat (patrz: 1 Kronik 15,21)

-Bena, drugorzędnego przewodnika za czasów Dawida (patrz: 1 Kronik 15,18)

-Alamot, czyli chór dziewic i młodych niewiast opiewających odniesione zwycięstwa (por: Psalm 68)

-Szeminit, czyli chór w którym góruje osiem głosów

-Szoszanim albo Szuszan, czyli chór w którym góruje sześć głosów

-Nechilot, czyli chór, któremu wtórowały flety, czy też inne instrumenty dęte

-Neginot, czyli chór z towarzyszeniem instrumentów smyczkowych

SELA

Znak muzyczny, zwykle umieszczany na końcu strofy. Najprawdopodobniej oznacza on - odpocząć, zamilknąć; bądź według innych, jest to sygnał dany orkiestrze by uderzyła w bębny.

 

Psalmy                                                                                

Tehilim *

Księga Psalmów

 

PSALM 1*

 

1 Szczęśliwy * mąż, który nie szedł za radą niegodziwych **,

na drodze grzeszników *** nie postał,

a w kole szyderców **** nie zasiadł.

2 Ale ma upodobanie w Prawie Boga

oraz o Jego nauce rozmyśla dniem i nocą.

3 Więc będzie jak drzewo zasadzone nad strumieniami wód,

które wydaje owoc w swoim czasie,

którego liść nie więdnie,

i powiedzie mu się wszystko, co czyni.

4 Lecz nie tak niegodziwi; gdyż są jak plewy, które rozwieje wiatr.

5 Dlatego niegodziwi się nie ostoją na sądzie,

ani grzesznicy w gronie sprawiedliwych.

6 Bowiem WIEKUISTY * uznaje ** drogi *** sprawiedliwych,

zaś ślad **** po niegodziwych zaginie.

 

* co znaczy: Chwały; hebrajska nazwa Księgi Psalmów

*1 według numeracji hebrajskiej, w kilku miejscach różniącej się od greckiej, przyjętej w S

*1,1 dokładnie: podwójnie szczęśliwy

**1,1 także: nieprawych, winnych grzechu

***1,1 dokładnie oznacza: wytrawnego, pospolitego złoczyńcę

****1,1 dokładnie oznacza: zjadliwego szydercę

*1,6 Imię Boga podane Mojżeszowi (II Mojżesza 3,14) i w oryginale zapisane tak zwanym tetragramem, choć tłumaczone jako: WIEKUISTY, BÓG, PAN – zawsze jest pisane dużymi literami.  

**1,6 także: zna, potwierdza, oznajmia, postanawia

***1,6 także: sposób postępowania

****1,6 także: doktryna, nauka, droga 

 

PSALM 2

 

1 Czemu się burzą ludy, a narody próżne zamysły knują?

2 Powstają królowie ziemi i razem radzą książęta

przeciw BOGU, i Jego Pomazańcowi *.

3 Stargajmy ich więzy, zrzućmy z siebie ich pęta.

4 Ten, co króluje * w niebiosach się uśmiecha, Pan im urąga.

5 Zatem przemówi do nich w Swoim gniewie *

i w Swojej grozie ich zatrwoży.

6 To Ja namaściłem Mojego Króla na Cyonie *,

na Mojej świętej górze.

7 Ogłaszam ten wyrok:

WIEKUISTY do mnie powiedział:

Ty jesteś Moim Synem,

Ja cię dzisiaj wydałem na świat *.

Hebrajczyków 1,5 + 5,5

8 Zażądaj ode mnie,

a dam ci w dziedzictwo ludy i granice ziemi na twą własność.

9 Roztrącisz * je berłem żelaznym,

skruszysz je jak garncarskie naczynia.

Objawienie 2,27 + 19,15

10 Zatem teraz rozmyślcie się królowie, ukorzcie się sędziowie ziemi.

11 Służcie BOGU w bojaźni oraz radujcie się w skrusze.

12 Składajcie hołd * Synowi, aby się nie gniewał i byście nie zmylili drogi;

gdyż łatwo zapłonie jego gniew.

Szczęśliwi, co u niego szukają schronienia **.

 

*2,2 hebr. Mesjaszowi; S Chrystusowi; co znaczy: Pomazańcowi Boga

*2,4 dokładnie: siedzący, zasiadający na tronie

*2,5 inni: Następnie zgromi ich mocarzy

*2,6 spolszczone: Syjonie

*2,7 także: zrodziłem; spłodziłem

*2,9 inni: poprowadzisz je (od słowa: pasterzyć)

*2,12 dosłownie: ucałujcie syna; inni: ucałujcie wybrańca

**2,12 także: Jemu ufają

 

PSALM 3

 

1 Psalm Dawida, gdy uciekał przed swoim synem Absalomem.

2 WIEKUISTY,

 jak liczni moi wrogowie - wielu powstaje przeciw mnie.

3 Wielu mówi o mojej duszy: U PANA nie ma dla niego ratunku *. Sela.

4 Ale Ty, WIEKUISTY, jesteś moją tarczą,

moją chwałą oraz Tym, który podnosi moją głowę.

5 Moim głosem wołam do BOGA,

a On mi odpowie ze Swojej świętej góry. Sela.

6 Kładę się, zasypiam i się budzę, ponieważ BÓG mnie wspiera.

7 Nie lękam się mnóstwa ludzi, którzy zewsząd mnie oblegają.

8 Powstań, o WIEKUISTY, wspomóż mnie mój Boże,

bowiem porazisz szczęki wszystkich moich wrogów,

 pokruszysz zęby niegodziwych.

9 U BOGA jest ocalenie *;

a Twoje błogosławieństwo spoczywa nad Twoim ludem. Sela.

 

*3,3 także: zbawienia, ocalenia, wyzwolenia

*3,9 także: zbawienie, wyzwolenie, ratunek

 

PSALM 4

 

1 Przewodnikowi chóru, w towarzystwie instrumentów

smyczkowych. Psalm Dawida.

2 Na me wezwanie, odpowiedz mi Boże mojej sprawiedliwości;

w niedoli rozszerzyłeś mnie *;

zmiłuj się nade mną i wysłuchaj moją modlitwę.

3 Synowie ludzcy!

Jak długo będzie w poniewierce Moja chwała?

Upodobacie sobie marność *, będziecie poszukiwać fałszu. Sela.

4 Wiedzcie, że BÓG oznaczył * wiernego ** Sobie;

BÓG słyszy, kiedy wołam do Niego.

5 Drżyjcie, a nie grzeszcie;

w waszych sercach rozważajcie na waszych łożach,

i się uciszcie *. Sela.

6 Ofiarujcie ofiary sprawiedliwości oraz ufajcie WIEKUISTEMU.

7 Wielu powiada: Kto nam pokaże * dobro **?

BOŻE, zwróć na nas światło Twego oblicza.

8 Dałeś radość mojemu sercu,

z chwilą gdy obrodziło ich zboże i ich wino.

9 W spokoju się kładę oraz zasypiam, gdyż Ty sam,

o BOŻE,

pozwalasz mi bezpiecznie spoczywać.

 

*4,2 w zrozumieniu: wyprowadziłeś mnie na wolność; także: rozprzestrzeniłeś

*4,3 także: próżne, ułudne przedsięwzięcia

*4,4 także: oddzielił

**4,4 dokładnie: przejętego miłością ku Bogu i ludziom

*4,5 także: umrzyjcie

*4,7 także: wytłumaczy

**4,7 także: słuszność, łagodność, wspaniałość; S także: szlachetność, sprawiedliwość, łaskawość, przydatność, doskonałość

 

PSALM 5

 

1 Przewodnikowi chóru, w towarzystwie fletów. Psalm Dawida.

2 Usłysz moje słowa,

WIEKUISTY,

 zrozum me westchnienia *.

3 Usłysz głos mojej skargi,

Królu mój i Boże,

kiedy się modlę do Ciebie.

4 Z rana usłyszysz mój głos,

WIEKUISTY,

do Ciebie się zwracam o świcie i czekam.

5 Bo nie jesteś Bogiem, który upodobał sobie nieprawość,

nie przebywa przy Tobie zło.

6 Nie ostoją się zuchwalcy * przed Twoimi oczyma,

nienawidzisz wszelkich złoczyńców **.

7 Gubisz kłamców; Bóg się brzydzi człowiekiem krwi i zdrady.

8 Ale ja, w Twojej wielkiej łasce wstąpię do Twego domu;

w bojaźni przed Tobą się ukorzę w Twoim świętym Przybytku.

9 BOŻE, prowadź mnie w Twojej sprawiedliwości;

wobec czyhających na mnie - utoruj przede mną Twoją drogę.

10 Gdyż w ich ustach nie ma szczerości;

ich wnętrze jest tchnące zgubą,

grobem otwartym jest ich gardło, swój język wygładzili. Rzymian 3,13

11 Potęp * ich Panie, niech upadną przez własne knowania;

 strąć ich z powodu ogromu grzechów, bowiem są Ci przekorni.

12 A niech się cieszą wszyscy, którzy się uciekają do Ciebie

i wiecznie się radują, gdyż otaczasz ich Swą opieką;

niech się w Tobie weselą ci, którzy umiłowali Twe Imię.

13 Ponieważ błogosławisz sprawiedliwemu,

WIEKUISTY,

 wieńczysz go łaską, jakby tarczą *.

 

*5,2 także: myśli

*5,6 dokładniej: „błyszczący” pożyczonym światłem, przechwalający się

**5,6 także: bezprawnych, bezbożnych, niegodziwców

*5,11 dosłownie: objaw ich winę

*5,13 chodzi o dużą, owalną tarczę, otaczającą całego wojownika

 

PSALM 6

 

1 Przewodnikowi chóru;

na osiem głosów, w towarzystwie instrumentów smyczkowych.

Psalm Dawida.

2 WIEKUISTY,

 nie napominaj mnie w Swym gniewie,

nie karć mnie w Twoim uniesieniu.

3 Zmiłuj się nade mną, BOŻE, bo uwiędnę;

ulecz mnie, ponieważ zdrętwiały moje członki.

4 Zaś ma dusza jest wielce zatrwożona;

zatem Ty,

o PANIE,

dopóki jeszcze będziesz zagniewany?

5 Zwróć się, BOŻE,

wyswobodź moją duszę,

dopomóż mi przez Twą litość.

6 Gdyż nie w śmierci jest pamięć o Tobie;

któż Cię wielbi w Krainie Umarłych *?

7 Jestem zmożony łkaniem,

co noc skrapiam moje posłanie i me łoże zalewam łzami.

8 Od strapienia zamroczyło się moje oko,

zestarzało się przez moich dręczycieli.

9 Odstąpcie ode mnie wszyscy, co czynicie nieprawość *,

gdyż BÓG wysłuchał głos mojego płaczu.

10 WIEKUISTY wysłuchał moje błagania,

BÓG przyjął moją modlitwę.

11 Oto wszyscy moi wrogowie wielce zawstydzeni i zatrwożeni;

zhańbieni - pierzchają w jednej chwili.

 

*6,6 hebr. szeol; gr. hades; co znaczy: Kraina Umarłych, świat podziemny

*6,9 także: smutek, utrapienie, bałwochwalstwo

 

PSALM 7

 

1 Pieśń Dawida, którą zaśpiewał Bogu z powodu Kusza Binjaminity.

2 WIEKUISTY,

Panie mój,

w Tobie szukam obrony,

ocal mnie od wszystkich prześladowców i mnie wyzwól.

3 Aby nikt, szarpiąc, nie porwał mojego życia jak lew,

gdy nie ma zbawcy.

4 WIEKUISTY,

 Boże mój,

jeżeli to uczyniłem, jeśli jest w mojej ręce bezprawie;

5 jeżeli odpłaciłem płacącemu mi złem,

ja, który wyzwoliłem tego, co mnie niewinnie prześladował -

6 niech wróg ściga mą duszę,

niech ją pojmie oraz na ziemi rozdepcze moje życie,

a mą sławę niech strąci w proch. Sela.

7 Powstań, o WIEKUISTY, w Twoim gniewie,

wystąp przeciwko zaciekłości mych ciemięzców,

czuwaj nade mną,

ustanów sąd *;

8 a zbór narodów Cię otoczy

i ponad nim wzniesiesz się ku wysokości.

9 WIEKUISTY, który sądzisz narody,

rozsądź * mnie BOŻE;

niech mi się dzieje według mojej sprawiedliwości i niewinności.

10 Niech się skończy * złość niegodziwych,

abyś podźwignął sprawiedliwego;

Ty, który badasz serca i nerki,

Boże sprawiedliwy.

11 Moja tarcza u Boga, który wspomaga prawych sercem.

12 Bóg jest sędzią sprawiedliwym;

Bóg jest wciąż groźnym.

13 Jeśli człowiek się nie nawróci - wyostrzy Swój miecz,

Swój łuk naciągnie i wymierzy.

14 Przygotuje dla niego narzędzia śmierci,

Swe strzały uczyni palącymi.

15 Oto człowiek poczyna bezprawie,

brzemienny jest zgubą i rodzi fałsz,

16 kopie dół oraz go wydrąża;

a zatem wpadnie w przepaść, którą przygotował.

17 Niedola wraca na jego głowę,

a jego srogość spada na jego ciemię.

18 Będę chwalił WIEKUISTEGO według Jego sprawiedliwości

oraz wysławiał Imię BOGA Najwyższego.

 

*7,7 inni: rozbudź dla mnie zapowiedziany sąd

*7,9 także: weź w obronę, oczyść z zarzutów

*7,10 inni: niech będzie zniszczona

 

PSALM 8

 

1 Przewodnikowi chóru gittitów. Psalm Dawida.

2 WIEKUISTY,

 Panie nasz,

 który wzniosłeś Twoją świetność na niebiosach,

 jak wspaniałe na całej ziemi jest Twoje Imię.

3 W obecności Twych przeciwników,

utwierdziłeś Sobie chwałę przez usta dzieci i niemowląt,

aby uśmierzyć wroga oraz mściwego. Mateusz 21,16

4 Kiedy spoglądam na Twe niebiosa, dzieło Twych palców;

księżyc oraz gwiazdy, które ustanowiłeś;

pytam:

5 Czym jest człowiek, że o nim pamiętasz

i Syn Człowieka, że go wypatrujesz *?

Hebrajczyków 2,6

6 Bo na krótko * uczyniłeś go mniejszym od bogów **;

uwieńczyłeś go chwałą i blaskiem.

7 Ustanowiłeś go władcą nad dziełami Twych rąk,

wszystko poddałeś pod jego stopy.

1 Koryntian 15,27

8 Trzody, wszelkie bydło, jak i dzikie zwierzęta;

9 ptactwo nieba i ryby morza;

wszystko, co ciągnie po morskich drogach.

10 WIEKUISTY,

Panie nasz,

jak wspaniałe na całej ziemi jest Twoje Imię.

 

*8,5 także: nawiedzasz, szukasz, potrzebujesz

*8,6 także: nieznacznie

**8,6 S od aniołów

 

 

PSALM 9

 

1 Przewodnikowi chóru - Benowi, z powodu śmierci.

Psalm Dawida.

2 Całym sercem chcę chwalić WIEKUISTEGO

i opowiadać wszystkie Twoje cuda.

3 Chcę się cieszyć, radować w Tobie oraz wysławiać Twoje Imię,

o Najwyższy;

4 bowiem moi nieprzyjaciele pierzchli wstecz,

upadli i zginęli przed Twym obliczem.

5 Gdyż zasiadłeś na tronie,

 Sędzio Sprawiedliwy,

oraz przeprowadziłeś moją sprawę, mój spór.

6 Zgromiłeś ludy *, zgubiłeś niegodziwego;

zgładziłeś ich imię na wieki wieków.

7 Wrogu, oto na zawsze zakończone spustoszenia;

a o miastach, które zburzyłeś - o nich też zaginęła pamięć.

8 Ale BÓG wiecznie zasiada, ustanowił Swój tron do sądu.

9 On sądzi świat w sprawiedliwości,

według słuszności wydaje wyrok o narodach.

Dokonania 17,31

10 BÓG będzie twierdzą uciśnionego, twierdzą w czasach niedoli *.

11 A będą Tobie ufać ci, co znają Twoje Imię;

ponieważ nie opuściłeś tych, którzy Ciebie szukają,

WIEKUISTY.

12 Śpiewajcie BOGU, który zamieszkał na Cyonie,

rozpowiadajcie pomiędzy narodami Jego dzieła.

13 Bo mściciel krwi, On ich zapamiętał,

nie zapomniał wołania uciśnionych.

14 Zmiłuj się nade mną BOŻE,

popatrz na moją nędzę na skutek mych nieprzyjaciół;

Ty, który mnie wyniosłeś z bram śmierci,

15 bym przy bramach córki Cyonu opowiadał całą Twą chwałę,

abym się cieszył Twym zbawieniem *.

16 Ludy upadły w przepaść, którą same przygotowały;

ich noga się uwikłała w sidła, które zastawiły.

17 BÓG dał się poznać,

wymierzył sprawiedliwość;

a niegodziwy się zaplątał w dziele własnych rąk. Higgajon Sela *.

18 Niegodziwi zejdą do Krainy Umarłych;

wszystkie ludy co zapomniały Boga.

19 Wreszcie nie jest zapomniany żebrzący S,

nadzieja biednych nie zniknie na wieki.

20 Powstań, WIEKUISTY,

niech się nie rozzuchwala śmiertelny,

niechaj przed Twym obliczem będą sądzone ludy.

21 Rzuć na nich strach,

o BOŻE,

niech ludy wiedzą, że są jedynie ludźmi.

 

*9,6 także: pogan

*9,10 także: ucisku

*9,15 S także: ocaleniem, wyzwoleniem, ratunkiem; C pomocą

*9,17 najprawdopodobniej: Uderzcie w bębny

 

PSALM 10

 

1 Czemu, BOŻE, stoisz z daleka i ukrywasz się w czasach niedoli?

2 W swojej pysze * niegodziwy ściga biednego;

niech sami wpadną w knowania, które zaplanowali.

3 Niegodziwy chlubi się żądzą swej duszy,

a łupieżca bluźni * oraz lży BOGA **.

4 Niegodziwy w wyniosłości swojego ducha powiada:

Nie ma Boga, On nie karci – takie są wszystkie jego myśli.

5 Jego drogi są szczęśliwe w każdym czasie.

Wysoko oraz daleko od niego są Twoje sądy;

nadyma się na wszystkich swoich przeciwników.

6 Tak mówi w swoim sercu:

Nie zachwieję się,

od pokolenia do pokolenia nie spotka mnie zła dola *.

7 Jego usta są pełne bluźnierstwa, podstępu i zdrady,

a na jego języku niecność oraz nieprawość.

8 Po zagrodach siedzi w zasadzce,

w kryjówkach morduje niewinnego;

jego oczy śledzą nieszczęsnego.

9 Czai się w kryjówce, jak lew w gęstwinie,

czyha by porwać biednego;

i ubogiego porywa, oplątując go w swoje sidła.

10 Płaszczy się, czai, aż owi nieszczęśnicy wpadną w jego moc *.

11 Tak mówi w swoim sercu:

Bóg zapomniał, zakrył Swoje oblicze, nie zobaczy na wieki.

12 Powstań WIEKUISTY,

podnieś Twoją dłoń, Boże,

nie zapominaj uciśnionych.

13 Czemu niegodziwiec ma lżyć Boga

i mawiać w swoim sercu, że Ty nie poszukujesz.

14 Ty jednak widzisz;

widzisz niecność i krzywdę, aby odpłacić Twą ręką;

na Tobie polega żebrzący S,

Ty byłeś pomocą sieroty.

15 Skrusz ramię niegodziwca i złoczyńcy;

tak, byś szukał jego złości, ale więcej nie znalazł.

16 BÓG jest Królem na wieki wieków, poganie * znikną z Jego ziemi.

17 WIEKUISTY,

usłyszysz życzenia uciśnionych,

pokrzepisz ich serce,

wysłucha ich Twoje ucho.

18 Abyś wymierzył sprawiedliwość sierocie i uciśnionemu,

aby się więcej nie przerażał * człowiek na ziemi.

 

*10,2 inni: Z powodu pychy niegodziwego, biedny się trwoży

*10,3 BG błogosławi sobie

**10,3 inni: a łupieżca przechwala się, że lży Boga

*10,6 dokładniej: jestem tym, który nie będzie w złej doli

*10,10 inni: w jego ukryte zasadzki

*10,16 także: narody

*10,18 C wielmoży

 

PSALM 11

 

1 Przewodnikowi chóru; psalm Dawida.

BOGU się powierzam.

Jakże mówicie mojej duszy: Schroń się jak ptak, na górę *.

2 Bo oto niegodziwi napięli łuk,

na cięciwę założyli strzałę,

by w ciemności wystrzelać prawych sercem.

3 Gdy S będą zburzone podstawy;

to sprawiedliwy co uczyni?

4 BÓG jest w Przybytku Swojej świętości;

WIEKUISTY, którego tron jest w niebiosach;

Jego oczy widzą, Jego powieki badają synów ludzkich.

5 BÓG doświadcza sprawiedliwego,

ale Jego istota S* nie cierpi niegodziwego

oraz tego, co miłuje bezprawie.

6 Jakby deszcz spuszcza na niegodziwych błyskawice *,

ogień i siarkę,

a działem ich kielicha jest wiatr spiekoty.

7 Bo WIEKUISTY jest sprawiedliwym,

miłuje sprawiedliwość *,

to prawi będą oglądać Jego oblicze **.

 

*11,1 pod tym hebrajskim słowem wielu rozumie górę Cyon

*11,5 S także: serce; osoba

*11,6 S sidła, pułapki

*11,7 inni: sprawiedliwego

**11,7 inni: prosto patrzy Jego oblicze

 

PSALM 12

 

1 Przewodnikowi chóru, na osiem głosów.

Psalm Dawida.

2 Dopomóż WIEKUISTY, bowiem zabrakło pobożnych,

gdyż zniknęli wierni spośród synów ludzkich.

3 Gładkimi ustami jeden mówi drugiemu fałsz;

mówią podwójnym * sercem.

4 Oby BÓG wytępił wszystkie gładkie usta i języki,

co przemawiają z wysoka;

5 powiadają:

Przez nasz język jesteśmy potężni, nasze wargi z nami;

kto chce być naszym panem?

6 Wobec bólu S* żebrzących S, wobec jęku ubogich, teraz powstanę – mówi WIEKUISTY;

postawię wśród bezpieczeństwa tego, co we S Mnie otwarcie S mówi.

7 Słowa BOGA to czyste słowa,

jak srebro wypławione w tyglu * ziemi, siedmiokroć oczyszczone.

8 Ty, o WIEKUISTY, będziesz ich strzec,

na wieki ich ochronisz od tego rodu.

9 Krążą wokoło niegodziwi *,

gdy wzmaga się zepsucie wśród synów ludzkich.

 

*12,3 w rozumieniu: fałszywym, które inaczej mówi niż czuje

*12,6 S także: trudu, mozołu, cierpień

*12,7 otwór w ziemi, w którym wytapiano kruszec; inni: w pracowni; srebro pana ziemi

*12,9 inni: niby robactwo wylega hańba ludzka

 

PSALM 13

 

1 Przewodnikowi chóru. Psalm Dawida.

2 Jak długo, BOŻE, będziesz o mnie zupełnie zapominał?

Dokąd Twe oblicze będziesz ode mnie odwracał?

3 Jak długo będę układał plany w mojej duszy

i codziennie będzie troska w mym sercu?

Dopóki mój wróg ma się nade mną wynosić?

4 Spojrzyj,

odpowiedz mi WIEKUISTY,

mój Boże,

oświeć * moje oczy, abym nie zasnął śmiercią.

5 Niechaj nie powie mój wróg: Zmogłem go.

Niech się nie cieszą moi prześladowcy, że się zachwiałem.

6 Ale ja ufam w Twoje miłosierdzie;

Twym zbawieniem * rozraduje się moje serce;

będę wysławiał BOGA, bowiem zlał na mnie Swoją łaskę.

 

*13,4 inni: pokrzepiaj, orzeźwiaj

*13,6 S także: C pomocą; ratunkiem, ocaleniem, wyzwoleniem

 

PSALM 14

 

1 Przewodnikowi chóru.

 Psalm Dawida.

Nikczemny mówi w swoim sercu: Nie ma Boga.

Zepsuli się, skazili swoje czyny, nie ma takiego, co czyni dobro *.

2 WIEKUISTY spogląda z Nieba na synów ludzkich,

by zobaczyć, czy jest ktoś rozumny,

ktoś szukający Boga. Rzymian 3,10

3 Wszyscy odstąpili, razem się zepsuli;

nie ma takiego, co czyni dobro - nie ma ani jednego.

4 Czy wszyscy owi złoczyńcy,

co pożerają mój lud, jak się spożywa chleb,

nie mają poznać WIEKUISTEGO, którego nie wezwali?

5 Tam * zatrwożą się trwogą,

gdyż Bóg jest tylko w sprawiedliwym plemieniu.

6 Możecie gardzić radą * żebrzącego S, ale BÓG jest jego obroną.

7 Kto da pomoc Israelowi z Cyonu?

Kiedy WIEKUISTY przywróci wygnańców Swego ludu –

rozweseli się Jakób, rozraduje Israel.

 

*14,1 także: rzetelność, słuszność, prawość, życzliwość, łaskawość

*14,5 inni: Na tym samym miejscu

*14,6 także: zamiarami, planami, postanowieniami; C zamysłami

 

PSALM 15

 

1 Psalm Dawida.

WIEKUISTY,

kto zamieszka w Twoim domu *;

kto będzie mieszkał na Twojej świętej górze?

2 Ten, kto postępuje bez zarzutu,

świadczy sprawiedliwość

oraz mówi prawdę w swym sercu.

3 Nie spotwarza swoim językiem,

nie czyni złego bliźniemu,

ani nie rzuca hańby na bliskiego.

4 Nikczemnik jest wzgardzony w jego oczach,

a bogobojnych szanuje;

tego, kto przysięga na swoją szkodę i nie zmienia.

5 Nie daje swoich pieniędzy na lichwę

oraz wziątku * przeciw niewinnym nie bierze.

Kto tak czyni, nigdy się nie zachwieje.

 

*15,1 C namiocie; S także: świątyni; ciele

*15,5 także: daru, łapówki

 

PSALM 16

 

1 Klejnot Dawida.

Ochroń mnie Boże, gdyż Ci ufam.

2 Powiedziałem WIEKUISTEMU:

Ty jesteś moim Panem, moim najwyższym dobrem.

3 W świętych oraz szlachetnych, którzy są na ziemi –

w nich całe moje upodobanie.

4 Liczne są utrapienia tych *, co nabyli innego towarzysza;

Ja ich krwawych zalewek ** nie zalewam

i nie biorę ich imion na moje usta.

5 WIEKUISTY jest darem w mym udziale, moim kielichem;

Ty trzymasz mój los.

6 Na rozkosznym polu przypadły mi granice;

dla mnie jest urocze dziedzictwo.

7 Wysławiam WIEKUISTEGO, który mi tak doradził;

bo i nocami napominają mnie moje wnętrza.

8 Zawsze stawiam WIEKUISTEGO przed sobą;

dlatego się nie zachwieję *, póki On jest po mej prawicy.

9 Dlatego cieszy się moje serce oraz raduje mój język S*,

a moja cielesna natura spoczywa bezpiecznie.

10 Bo nie zostawisz mojej duszy Krainie Umarłych, 

nie dasz widzieć zepsucia Twojemu pobożnemu.

Dokonania 2,31 + 13,35

11 Wskażesz mi drogę życia.

Pełnia radości przed Twym obliczem;

wieczna rozkosz po Twej prawicy.

 

*16,4 inni: liczne są bałwany tych

**16,4 chodzi o płyny ofiarne

*16,8 inni: nie zejdę z drogi prawdy

*16,9 także: moja chwała

 

PSALM 17

 

1 Modlitwa Dawida.

WIEKUISTY,

wysłuchaj mojej słuszności *, miej wzgląd na moje wołanie;

skłoń ucho do mojej prośby, co nie płynie z obłudnych ust.

2 Niech sprzed Ciebie wyjdzie mój sąd;

 bo Twe oczy spoglądają na prawość.

3 Kiedy zbadasz me serce,

nawiedzisz mnie w nocy i doświadczysz – nic nie znajdziesz,

zła myśl nie przeszła przez moje usta.

4 Stosownie do słowa Twoich ust,

 wobec spraw ludzi wystrzegałem się dróg przestępcy.

5 Moje kroki trzymają się Twoich ścieżek, nie chwieją się moje stopy.

6 Wzywam Cię, bo mnie wysłuchasz, mój Boże;

skłoń do mnie Twoje ucho oraz wysłuchaj moje słowa.

7 Ucudownij Twoją łaskę, Panie;

który tych, co ufają Twej prawicy wybawiasz od przeciwników.

8 Strzeż mnie jak źrenicy oka *;

w cieniu Twych skrzydeł

9 ukryj mnie przed niegodziwymi, którzy mnie napadają;

 przed wrogami, co zawzięcie mnie otaczają.

10 Zamknęli swoje tuczne serce, a ich usta przemawiają z wysoka.

11 Teraz otaczają nas na każdym kroku;

zwracają swoje oczy, by nas powalić na ziemię.

12 Każdy podobny jest do lwa, co pragnie żeru;

do lwiątka siedzącego w ukryciu.

13 Powstań WIEKUISTY,

uprzedź go i połóż;

Twoim mieczem wybaw od niegodziwca moje życie.

14 Od tłumów, które są w Twojej ręce, od tłumów tej ziemi.

Ich udział jest w tym życiu, Twoimi darami napełniasz ich żywot;

nasycają się nimi synowie, a nadmiar zostawiają swym dzieciom.

15 Zaś ja, w prawości *, zobaczę Twoje oblicze;

po przebudzeniu nasycę się Twą Postacią **.

 

*17,1 także: sprawiedliwości

*17,8 figura retoryczna: jak w źrenicy oka - obrazu, wpatrującej się w nie osoby

*17,15 także: sprawiedliwości

**17,15 także: Twym Obrazem; wspaniałością, zaszczytem, chwałą

 

PSALM 18

 

1 Przewodnikowi chóru.

Przez sługę WIEKUISTEGO – Dawida,

który wypowiedział BOGU słowa tej pieśni,

kiedy WIEKUISTY go wybawił z rąk wszystkich nieprzyjaciół,

a w szczególności z ręki Saula.

2 Zatem powiedział:

Miłuję cię WIEKUISTY, ma potęgo.

3 WIEKUISTY - Skało,

moja twierdzo i mój wybawco;

Boże mój – obrono, w którą wierzę *;

moja tarczo, mój rogu zbawienia oraz moja ucieczko.

4 Wzywam Wielbionego, WIEKUISTEGO,

więc jestem wybawiony od mych wrogów.

5 Ogarnęły mnie bóle śmierci i zatrwożyły mnie nurty nicości *;

6 męki piekielne mnie osnuły i pochwyciły sidła śmierci.

7 W mojej niedoli wzywam WIEKUISTEGO, wołam do mego Boga;

ze Swego Przybytku wysłuchał mojego głosu,

a me wołanie doszło przed Nim do Jego uszu.

8 Ponieważ zapłonął gniewem,

 wstrząsnęła się i zadrżała ziemia,

wstrząsnęły się oraz chwieją posady gór.

9 W Jego gniewie wzniósł się dym, a z Jego ust zieje ogień;

od Niego żarzą się głownie.

10 Skłonił * niebiosa i zstąpił, a pod Jego stopami gęsta mgła.

11 Wsiadł na cheruba, wzniósł się, pędził na skrzydłach wichru.

12 A wokół Niego jakby namiot,

mrok uczynił Swoją osłoną, pomrokę wód, gęste obłoki.

13 Przed blaskiem, który od Niego bił, pierzchały Jego chmury,

także grad oraz ogniste głownie.

14 WIEKUISTY zagrzmiał w niebiosach,

Najwyższy wydał Swój głos, grad oraz błyskawice.

15 Wypuścił Swoje strzały oraz rozproszył nieprzyjaciół *;

ciskał błyskawicami i ich zmieszał.

16 Ukazały się też łożyska wód,

a od Twej groźby, WIEKUISTY, i od zadęcia wichru Twego gniewu

obnażyły się

posady

świata.

17 Sięgnął z wysokości i mnie wziął, wydobył z wielkiej toni.

18 Ocalił mnie od potężnego wroga,

 oraz od moich nieprzyjaciół, chociaż byli mocniejsi ode mnie.

19 Napadli mnie w dniu mojego nieszczęścia,

ale BÓG stał się moją podporą.

20 Wyprowadził mnie na przestronność * i mnie wybawił,

gdyż mnie sobie upodobał.

21 WIEKUISTY mnie wynagradza według mojej sprawiedliwości,

odpłaca mi według czystości moich rąk.

22 Bowiem przestrzegałem dróg WIEKUISTEGO

 i nie byłem odstępcą od mego Boga.

23 Wszystkie Jego ustawy są przede mną

oraz nie odstępuję od Jego praw.

24 Cały jestem Jemu oddany i wystrzegam się mego grzechu.

25 Dlatego BÓG mi oddaje według mojej sprawiedliwości,

według czystości moich rąk, która jest przed Jego oczami.

26 Z proszącym o litość S* postępujesz miłosiernie,

a z prawym mężem – nieskazitelnie.

27 Oczyszczonego - oczyszczasz,

a z przewrotnym * walczysz.

28 Gdyż wybawiasz lud uciśniony, a oczy wywyższone – poniżasz.

29 Tak, Ty rozświecasz moją pochodnię;

WIEKUISTY, mój Bóg rozjaśnia moją ciemność.

30 Bo w Tobie przełamię szyki

 i w mym prawdziwym Bogu przestąpię mury.

31 Bóg,

nieskazitelna jest Jego droga,

a Słowo WIEKUISTEGO czyste;

On jest tarczą dla wszystkich, którzy Mu ufają.

32 Bo któż jest Bogiem, oprócz WIEKUISTEGO; 

kto Opoką *, oprócz prawdziwego Boga?

33 Boga, co mnie opasał siłą oraz prostą uczynił moją drogę.

34  Moje nogi upodobnił do jelenich i mnie stawia na mych wyżynach.

35 Moje ręce wprawia do boju,

tak, że me ramiona naciągają spiżowy łuk.

36 Dałeś mi tarczę Twojego zbawienia,

Twoja prawica mnie wspierała,

a Twa troskliwość czyni mnie wielkim.

37 Rozszerzyłeś moje kroki pode mną i nie zachwiały się moje stawy.

38 Ścigałem moich wrogów,

dogoniłem ich i nie wróciłem, aż doszczętnie ich wytępiłem.

39 Skruszyłem ich tak, że nie mogli powstać;

upadli pod moimi stopami.

40 Tak do boju opasałeś mnie mocą,

powaliłeś pode mnie moich wrogów.

41 Podałeś mi kark moich nieprzyjaciół,

a więc zgładziłem moich wrogów.

42 Wołali, ale nikt im nie pomógł; i do BOGA, ale im nie odpowiedział.

43 Więc starłem ich jak proch na przedzie wiatru,

rozrzuciłem jak błoto ulic.

44 Wybawiłeś mnie od zatargów ludu,

ustanowiłeś mnie głową narodów;

służy mi lud, którego nie znałem.

45 Schlebiają mi cudzoziemscy;

synowie, o których usłyszałem słuchem ucha.

46 Omdleli synowie obczyzny

oraz drżąc, uchodzą ze swoich zamków.

47 Żywy WIEKUISTY,

niech będzie pochwalona moja Skała,

niech będzie wywyższony Bóg zbawienia *.

48 Bóg, który mi zlecił pomstę oraz poddał pode mnie narody;

49 który mnie wybawił od moich wrogów,

wyniósł mnie ponad mych przeciwników

i ocalił od srogiego męża.

50 Dlatego chcę Cię sławić pomiędzy narodami,

WIEKUISTY,

 będę śpiewał Twojemu Imieniu.

51 gdyż wielkimi czynisz zwycięstwa Swojego króla,

świadczysz łaskę Swojemu pomazańcowi,

Dawidowi,

oraz jego rodowi na wieki.

 

*18,3 także: której ufam

*18,5 także: zniszczenia; S nieprawości, występku

*18,10 w znaczeniu: spuścił niżej

*18,15 dosłownie: ich

*18,20 w rozumieniu: swobodę, wolność

*18,26 S także: C miłosiernym

*18,27 także: wijącym się, silącym się, współzawodniczącym, nie przebierającym w środkach

*18,32 także: Skałą

*18,47 także: ratunku

 

PSALM 19

 

1 Przewodnikowi chóru. Psalm Dawida.

2 Niebiosa opowiadają chwałę Boga,

 a nieboskłon ogłasza dzieła Jego rąk.

3 Dzień dniowi podaje słowo *, a noc nocy przekazuje wieść.

4 Bez mowy, bez wyrazów, nie słychać ich głosu.

5 Jednak na całej ziemi rozchodzi się ich dźwięk *,

a ich słowo aż na krańce świata, gdzie słońcu namiot postawił.

6 A ono, jak oblubieniec, wychodzi ze swej komnaty

i cieszy się jak bohater, który ma przebiec drogę.

7 Jego wschód od krańca niebios, a jego bieg do ich krańców;

i nic nie jest ukryte przed jego żarem.

8 Prawo * WIEKUISTEGO jest doskonałe ** - nawraca *** duszę;

świadectwo BOGA jest wiarygodne - uczy prostodusznego mądrości.

9 Rozkazy WIEKUISTEGO proste - rozweselają serce;

przykazanie BOGA jest jasne - oświeca oczy.

10 Bojaźń WIEKUISTEGO jest czysta - ostoi się na wieki;

ustawy BOGA prawdą - razem sprawiedliwe.

11 Bardziej pożądane od złota, od mnóstwa czystego złota;

słodsze od miodu oraz rozpływającej się patoki *.

12 Zaś Twój sługa jest przez nie ustrzeżony;

sowita nagroda za ich przestrzeganie *.

13 Mimowolne błędy - kto je spostrzeże?

Więc od tych skrytych mnie oczyść.

14 Ale i od tych cudzoziemskich S* oddal Twojego sługę,

aby mną nie owładnęły;

wtedy będę nieskazitelny, oczyszczony od wielkiego grzechu.

15 Oby słowa moich ust i myśli mojego serca znalazły upodobanie przed Tobą,

WIEKUISTY,

moja Opoko i mój Wybawco *.

 

*19,3 także: obietnicę, rozkaz; S motyw, rację, sprawę; ład, porządek, prawo natury; relację; C hasło

*19,5 dokładnie: sznur mierniczy, struna; w przenośni – dźwięk; inni: prawo

*19,8 także: nauka

**19,8 także: wskazujące

***19,8 S także: poprawia, zawraca, kruszy, odwraca od błędu

*19,11 najprawdopodobniej - miodu daktylowego

*19,12 dokładnie: sowita nagroda w ich stopie

*19,14 także: aroganckich, dumnych, pysznych; S obcych, wrogich, nieprzyjacielskich

*19,15 także: Odkupicielu; Wykupicielu (z niewoli; od śmierci)

 

PSALM 20

 

1 Przewodnikowi chóru. Psalm Dawida.

2 W dzień niedoli niech cię wysłucha WIEKUISTY,

 a Imię Boga Jakóba cię ochroni *.

3 Niech ci śle pomoc ze Świątyni i wesprze cię z Cyonu.

4 Niech wspomni wszystkie twoje ofiary,

a twoje całopalenie niechaj Mu będzie miłym *. Sela.

5 Niech ci da według twojego serca

i niech spełni wszystkie twoje zamysły.

6 Wtedy ucieszymy się twym zwycięstwem

oraz podniesiemy chorągiew * w Imię naszego Boga.

Oby BÓG spełnił wszystkie twoje życzenia.

7 Teraz wiem, że Bóg wspomoże Swojego pomazańca,

poprzez potężne czyny Swej prawicy

i że ze Swoich świętych niebios go wysłucha.

8 Jedni – wozami, a drudzy – rumakami,

ale my chlubimy się Imieniem WIEKUISTEGO, naszego Boga.

9 Oni przyklęknęli i upadli, a my stoimy i się trzymamy *.

10 WIEKUISTY wspomóż!

Oby nas Król wysłuchał w dzień naszego wołania.

 

*20,2 także: wywyższy

*20,4 inni: niech spopieli

*20,6 inni: na wyżynach zatkniemy sztandary

*20,9 także: jesteśmy umocnieni, pozostajemy silnymi

 

PSALM 21

 

1 Przewodnikowi chóru. Psalm Dawida.

2 WIEKUISTY,

w  Twojej mocy cieszy się król

i wielce się raduje dzięki Twojemu zbawieniu *.

3 Dałeś mu pragnienie * jego serca

oraz nie odmówiłeś życzeniu jego ust. Sela.

4 Gdyż uprzedziłeś go błogosławieństwem szczęścia,

a szczerozłotą koronę włożyłeś na jego głowę.

5 Prosił Cię o życie, więc dałeś mu długie dni na wieki wieków.

6 Z Twojego zbawienia * wielka jest jego chwała;

włożyłeś na niego sławę i świetność.

7 Bowiem czynisz go błogosławieństwem na zawsze,

orzeźwiasz go radością Twego oblicza.

8 Król ufa WIEKUISTEMU

i z łaski Najwyższego się nie zachwieje.

9 Twoja ręka dosięgnie wszystkich Twoich wrogów;

Twa prawica znajdzie Twoich nieprzyjaciół.

10 W chwili Twojego uniesienia uczynisz z nich jakby piec ognisty;

WIEKUISTY zniszczy ich w Swoim gniewie; pożre ich ogień.

11 Ich ród wygubisz z ziemi,

a ich potomstwo spośród synów ludzkich.

12 Bo zastawili na Ciebie zło;

knuli zdradę, a nic nie dokazali.

13 Zawróciłeś ich plecy, mierząc Twoimi cięciwami do ich twarzy.

14 Podnieś się, WIEKUISTY, w  Twojej mocy;

Twą potęgę będziemy wysławiać i opiewać.

 

*21,2; 6 także: wyzwoleniu, ocaleniu; C pomocy

*21,3 w Talmudzie: żądanie

 

PSALM 22

 

1 Przewodnikowi chóru, na nutę „Łanio zorzy” *. Pieśń Dawida.

2 Boże mój, Boże, czemu mnie opuściłeś;

czemu jesteś daleki od mego wspomożenia

oraz od słów mojej skargi?

Mateusz 27,46; Marek 15,34

3 Boże mój, wołam we dnie, a mi nie odpowiadasz;

także nocą, ale nie mam spokoju.

4 A jednak Ty jesteś święty;

Ten, co zasiada wśród chwały Israela.

5 Tobie ufali nasi ojcowie;

ufali, zatem ich wybawiłeś.

6 Do Ciebie wołali, więc byli ocaleni;

Tobie ufali, zatem nie byli zawstydzeni.

7 Zaś ja jestem robakiem, a nie mężem,

pośmiewiskiem ludzi i wzgardą tłumu.

8 Wszyscy, którzy mnie widzą – urągają mi,

ściągają usta i potrząsają głową, mówiąc: Mateusz 27,39

9 Niech to powierzy WIEKUISTEMU!

Niech go wybawi!

Ocali go, ponieważ go sobie upodobał! *

Mateusz 27,43

10 Ty wyprowadziłeś mnie z łona

oraz bezpiecznie mnie złożyłeś u piersi mojej matki.

11 Od urodzenia na Tobie polegałem;

poza życiem mej matki - Ty jesteś moim Bogiem.

12 Ode mnie się nie oddalaj,

gdyż niedola jest bliska, a nie ma pomocnika.

13 Otoczyła mnie gromada byków, oblegli mnie mocarze Baszanu.

14 Rozwarli na mnie swą paszczę, jak lew co porywa i ryczy.

15 Jestem rozlany jak woda, rozeszły się wszystkie moje członki,

pośród moich wnętrzności, moje serce jest roztopione jak wosk.

16 Jak skorupa zaschła ma siła,

mój język przylgnął do mego podniebienia,

powaliłeś mnie do S prochu śmierci.

17 Ponieważ otoczyły mnie psy,

obstąpiła mnie zgraja złoczyńców,

z bólu wyją S* moje ręce i nogi.

Mateusz 27,35; Marek 15,24; Łukasz 23,33; Jan 19,18

18 Mogę policzyć wszystkie moje kości;

a oni się przyglądają, nade mną się znęcają.

19 Rozdzielają między siebie me odzienie, a o moje szaty los rzucają.

Łukasz 23,24; Jan 19,24

20 Ale Ty, WIEKUISTY, się nie oddalaj;

ma potęgo pospiesz mi na ratunek.

21 Ocal od miecza moją duszę, z mocy psa moją jedyną.

22 Wyzwól mnie z paszczy lwa oraz obroń mnie od bawolich rogów.

23 A mym braciom * będę rozgłaszał Twoje Imię,

pośród zboru będę Cię wielbił. Hebrajczyków 2,12

24 Chwalcie Go, bogobojni, czcij Go cały rodzie Jakóba;

korzcie się przed Nim wszyscy z nasienia Israela.

25 Bo nie wzgardził, nie wstrętna mu skarga żebrzącego S,

nie ukrył przed nim Swego oblicza;

wysłuchał go, kiedy do Niego wołał.

26 Od Ciebie moje uwielbienie w wielkim zborze *

i wobec bogobojnych spełnię śluby.

27 Biedni będą spożywać oraz się nasycą,

będą chwalić WIEKUISTEGO Jego czciciele,

wasze serce * ożyje na wieki.

28 Wspomną i zwrócą się do BOGA wszystkie krańce ziemi;

ukorzą się przed Tobą pokolenia S narodów.

29 Bowiem

WIEKUISTEMU

należy się królowanie i władztwo nad narodami.

30 Jedzą, korząc się, wszyscy możni ziemi;

przed Nim klękają wszyscy zstępujący w proch;

ten, kto nie pożywił swej duszy.

31 Będzie Mu służyć potomstwo i o Panu opowiadać pokoleniom.

32 Zejdą się oraz będą ogłaszać Jego sprawiedliwość ludowi,

który się narodzi;

że On * dokonał.

 

*22,1 porównanie przenikających promieni słońca do rogów zwierząt dało początek nazwaniu jutrzenki – łanią zorzy

*22,9 także przeciwnie: gdyż upodobał sobie Boga

*22,17 BG przebodli moje ręce i nogi; także: przekopali

*22,23 także: towarzyszom niedoli

*22,26 inni: Ty mi dajesz powód do wychwalania Ciebie

*22,27 także: dusza

*22,32 S Pan

 

PSALM 23

 

1 Psalm Dawida.

Mym pasterzem jest WIEKUISTY, niczego mi nie brakuje.

2 Daje mi się wylegiwać na zielonych błoniach,

do spokojnych wód mnie prowadzi,

3 duszę moją orzeźwia.

Dla Swojego Imienia prowadzi mnie po ścieżkach sprawiedliwości.

4 Choćbym szedł po dolinie cieni śmierci,

nie będę się bał złego, bo Ty jesteś ze mną;

Twoja laska * i Twa podpora – one mnie pocieszą.

5 Wobec moich wrogów zastawiasz przede mną stół;

moją głowę namaszczasz olejem;

mój kielich się przelewa.

6 Tak,

szczęście i łaska podążają za mną po wszystkie dni mojego życia,

i zamieszkam w domu WIEKUISTEGO na długie czasy.

 

*23,4 tu: laska pasterska

 

PSALM 24

 

1 Psalm Dawida.

WIEKUISTEGO jest ziemia i wszystko co ją napełnia;

świat oraz jego mieszkańcy.

2 Gdyż On ją utwierdził nad morzami i nad rzekami ją umocnił.

3 Kto wstąpi na górę BOGA i kto stanie na Jego świętym miejscu?

4 Ten, kto jest czystych rąk oraz nieskażonego serca,

kto nie poddał swej duszy fałszowi i nie przysięgał obłudnie.

5 Ten odbiera błogosławieństwo od WIEKUISTEGO,

 sprawiedliwość * od Boga swojego zbawienia.

6 Takie jest pokolenie Jego czcicieli; tych, co szukają Twego oblicza, Boże S Jakóba. Sela.

7 Bramy - wznieście swoje wierzchy,

otwórzcie się wrota odwieczne – niech wejdzie Król Chwały.

8 Kto jest tym królem chwały?

WIEKUISTY mocny i potężny;

BÓG silny w boju.

9 Bramy - wznieście swoje wierzchy,

otwórzcie się wrota odwieczne – niech wejdzie Król Chwały.

10 Kto jest tym królem chwały?

WIEKUISTY Zastępów; to On jest Królem Chwały. Sela.

 

*24,5 S jałmużnę

 

PSALM 25

 

1 Od Dawida.

WIEKUISTY,

do Ciebie wznoszę moją duszę *.

2 Na Tobie polegam, mój Boże;

obym się nie zawstydził,

oby moi wrogowie nie cieszyli się dzięki mnie.

3 Nie zawstydzą się wszyscy, którzy Tobie ufają;

a zawstydzą się ci, co się sprzeniewierzają bez przyczyny.

4 Daj mi poznać Twoje drogi, WIEKUISTY, wskaż mi Twe ścieżki.

5 Wdróż mnie w Twoją prawdę i mnie naucz,

bo Ty jesteś Bogiem mojego wybawienia;

za Tobą tęsknię cały dzień.

6 Wspomnij na Twoje miłosierdzie,

WIEKUISTY,

oraz na Twoją łaskę,

ponieważ są odwieczne.

7 Grzechów mojej młodości oraz moich przewinień nie wspominaj;

w Twojej łasce o mnie pamiętaj, według Twojej dobroci, WIEKUISTY.

8 BÓG jest dobrym i prawym, wskazuje drogę występnym.

9 Wdraża pokornych w sąd *; skromnym wskazuje Swą drogę.

10 Wszystkie ścieżki BOGA są miłosierdziem i prawdą,

dla tych, co przestrzegają Przymierza, a także Jego świadectw.

11 Ze względu na * Twoje Imię,

WIEKUISTY,

wybacz mą winę, jakkolwiek ona jest wielką **.

12 Kim jest ów mąż, który się boi BOGA?

Pan wskaże mu drogę, którą powinien wybrać,

13 by jego dusza zamieszkała w szczęściu,

a jego ród odziedziczył ziemię.

14 WIEKUISTY zgromadza tych, którzy się Go boją,

by im objawić Swe Przymierze.

15 Moje oczy zawsze ku BOGU,

gdyż On wydobędzie z sideł moje nogi.

16 Zwróć się do mnie i zlituj się nade mną,

bo jestem samotny i żebrak S.

17 Mnożą się udręczenia mego serca *;

wyprowadź mnie z moich utrapień.

18 Spojrzyj na nędzę i me cierpienie,

oraz odpuść wszystkie moje grzechy.

19 Popatrz na moich nieprzyjaciół,

bo tak ich wielu i zawzięcie mnie nienawidzą.

20 Zachowaj moją duszę i mnie ocal;

niechaj się nie zawstydzę, że ja Ci zaufałem.

21 Niewinność i prawość mnie ochronią, gdyż w Tobie mam nadzieję.

22 Boże, wybaw Israela ze wszystkich jego utrapień.

 

*25,1 także: moją osobę; S moje serce

*25,9 także: sprawiedliwość, sprawę sądową, próbę, wyrok

*25,11 C dla twojego Imienia

**25,11 inni: ponieważ ona jest wielką

*25,17 inni: oby zelżały udręczenia mojego serca

 

PSALM 26

 

1 Od Dawida.

Obroń mnie *,

WIEKUISTY,

bo postępuję w niewinności,

ufam BOGU i się nie chwieję.

2 Doświadcz mnie, WIEKUISTY, i wypróbuj,

oczyść moje wnętrze i serce.

3 Gdyż przed oczyma mam Twoje miłosierdzie

i chodzę w Twojej prawdzie.

4 Nie przesiaduję z ludźmi fałszu i z obłudnymi się nie schodzę.

5 Nienawidzę zboru złoczyńców i z bezbożnymi nie zasiadam.

6 Umywam ręce w niewinności oraz okrążam Twój ołtarz,

WIEKUISTY,

7 by zawtórować głosem dziękczynienia

i opowiedzieć wszystkie Twoje cuda.

8 BOŻE, umiłowałem siedzibę Twego domu

oraz miejsce Przybytku Twojej chwały.

9 Nie porwij z grzesznikami mojej duszy

i z mężami krwi mojego życia.

10 Z tymi, w których ręce jest zdrada;

których prawica pełna jest wziątku *.

11 Ja jednak chodzę w niewinności;

wyswobodź mnie i zmiłuj się nade mną.

12 Moja noga stanęła na równi *;

w zgromadzeniach będę wysławiał BOGA.

 

 

*26,1 także: osądź mnie; uczyń mi sprawiedliwość

*26,10 także: podarków, łapówek

*26,12 w przeciwieństwie do pochyłości, która prowadzi do upadku

 

PSALM 27

 

1 Od Dawida.

WIEKUISTY jest światłem oraz moim zbawieniem.

Kogo mam się obawiać?

WIEKUISTY jest obrońcą mego życia.

Kogóż mam się lękać?

2 Kiedy natrą na mnie złoczyńcy, moi wrogowie i ciemięzcy,

aby pożreć moją cielesną naturę S - oni upadną i polegną.

3 Kiedy otoczy mnie wojsko - nie zatrwoży się moje serce;

gdy powstanie przeciw mnie wojna - i wtedy będę bezpieczny.

4 O jedno proszę WIEKUISTEGO, tego pragnę,

abym zamieszkał w domu BOGA przez wszystkie dni mego życia;

by napawać się urokiem BOGA i odwiedzać Jego Przybytek.

5 Ponieważ w dzień niedoli osłoni mnie w Swej kryjówce,

ukryje w tajni * Swojego namiotu,

 wyniesie mnie na Skałę.

6 I tak wywyższy moją głowę ponad mych nieprzyjaciół dookoła;

a ja,

w Jego namiocie złożę ofiary radości,

zaśpiewam oraz zanucę WIEKUISTEMU.

7 Usłysz, BOŻE, mój głos, kiedy wołam;

zmiłuj się nade mną i mnie wysłuchaj.

8 O Tobie mówi moje serce: Szukajcie Mego oblicza *;

otóż szukam Twojego oblicza, BOŻE.

9 Nie ukrywaj przede mną Twego oblicza,

nie odtrącaj w gniewie Twojego sługi;

Ty byłeś moją pomocą;

nie porzucaj mnie i nie opuszczaj,

Boże mojego zbawienia.

10 Chociaż mój ojciec i matka mnie opuścili,

ale WIEKUISTY mnie przygarnie.

11 Wskaż mi Twoją drogę,

WIEKUISTY,

oraz wbrew czyhających na mnie, prowadź po prostej ścieżce.

12 Nie wydaj mnie na wolę mych ciemięzców,

bo powstają przeciw mnie fałszywi świadkowie i tchną bezprawiem.

13 O, gdybym nie był pewny,

że w Krainie Życia zobaczę dobroć BOGA... *

14 Polegaj na WIEKUISTYM,

bądź silnym,

a utwierdzi się twoje serce;

tak, polegaj na WIEKUISTYM.

 

*27,5 także: w skrytości

*27,8 inni: Do ciebie, o moje serce, Bóg powiedział: Módl się do Mnie.

*27,13 zdanie niedokończone, oznaczone przez masoretów punktami.

 

PSALM 28

 

1 Od Dawida.

Do Ciebie wołam,

WIEKUISTY,

moja Skało *,

nie bądź dla mnie głuchym.

Bo gdy milcząc, odwrócisz się ode mnie,

stanę się podobnym do schodzących do dołu.

2 Słuchaj głosu mych próśb, kiedy do Ciebie wołam,

gdy wznoszę moje ręce do świętego Twego Przybytku *.

  3 Nie zagarniaj mnie z bezbożnymi oraz ze złoczyńcami,

co głoszą pokój dla bliźnich, kiedy mają złość w swoim sercu.

4 Oddaj im według ich spraw i na miarę złości ich uczynków;

oddaj im według dzieła ich rąk;

oddaj im ich zapłatę.

5 Gdyż nie zważają na sprawy WIEKUISTEGO i dzieło Jego rąk;

oby ich zburzył i ich nie odbudował.

6 Wysławiony WIEKUISTY, bo wysłuchał głosu mych próśb.

7 WIEKUISTY jest moją mocą i tarczą.

W Niego wierzyło * moje serce,

a więc zostałem wspomożony, ucieszyło się moje serce;

i dlatego złożę Mu dzięki moją pieśnią.

8 WIEKUISTY jest obroną swoich,

On jest zbawczą twierdzą Swojego pomazańca.

9 Wspomóż * Twój lud oraz błogosław Twojemu dziedzictwu;

bądź im pasterzem i piastuj ich na wieki.

 

*28,1 także: Opoko

*28,2 dokładnie: Mównicy; czyli miejsca z którego przemawia Bóg

*28,7 także: ufało

*28,9 S także: zbaw, wyzwól, ocal

 

PSALM 29

 

1 Psalm Dawida.

Nieście WIEKUISTEMU,

synowie Boga,

nieście WIEKUISTEMU chwałę i cześć.

2 Nieście BOGU cześć Jego Imienia;

w świętym nastroju * ukorzcie się przed PANEM.

3 Głos WIEKUISTEGO nad wodami;

zagrzmiał Pan chwały,

WIEKUISTY nad wielkimi wodami.

4 Głos BOGA w potędze; głos BOGA w majestacie.

5 Głos BOGA łamie cedry; WIEKUISTY druzgocze cedry Libanu.

6 Podrzuca je jak cielęta,

Liban i Szirion * jak bawolęta.

7 Głos BOGA krzesze płomienie ognia.

8 Głos WIEKUISTEGO wstrząsa puszczą;

BÓG wstrząsa pustynią Kadesz.

9 Głos WIEKUISTEGO wstrząsa dęby i ogołaca bory,

a w Jego Przybytku wszystko głosi chwałę.

10 WIEKUISTY panował w czasie potopu

i jako S Król będzie panował na wieki.

11 BÓG da moc Swojemu ludowi;

WIEKUISTY pobłogosławi Swój lud wśród S pokoju.

 

*29,2 dosłownie: w odświętnych szatach kapłańskich; inni: w świętej czci; w majestacie Świątyni

*29,6 spolszczone: Hermon

 

PSALM 30

 

1 Psalm; pieśń na poświęcenie Domu przez Dawida.

2 Wynosić Cię będę,

WIEKUISTY,

gdyż mnie wyprowadziłeś z toni,

a moich nieprzyjaciół nie uratowałeś.

3 WIEKUISTY,

Boże mój, wołałem do Ciebie, a Ty mnie uleczyłeś.

4 Moją duszę wyprowadziłeś, BOŻE, z Krainy Umarłych S,

utrzymałeś mnie przy życiu i nie zstąpiłem do grobu.

5 Śpiewajcie WIEKUISTEMU pobożni,

dziękujcie Jego świętemu Imieniu.

6 Gdyż chwilę trwa Jego gniew, a całe życie jest Jego łaską *;

wieczorem gości ** płacz, ale z rana wesele.

7 Więc ja, w moim powodzeniu powiedziałem:

Na wieki się nie zachwieję.

8 WIEKUISTY,

w Twojej łasce ustanowiłeś potęgę na mej górze;

ale ukryłeś Twe oblicze, zatem byłem strwożony.

9 Do Ciebie wołałem, WIEKUISTY;

modliłem się do PANA, mówiąc:

10 Jaki pożytek z mojej krwi, kiedy zejdę do grobu?

Czyż może Cię wielbić proch oraz wygłaszać Twoją prawdę?

11 Wysłuchaj mnie, o BOŻE, i zmiłuj się nade mną;

bądź moim wybawcą,

WIEKUISTY.

12 Wtedy przemieniłeś moją żałobę w taniec,

rozwiązałeś mój wór i przepasałeś mnie radością.

13 Aby opiewała Cię sława i nie zamilkła;

WIEKUISTY,

mój Boże,

będę Cię wiecznie wysławiał.

 

*30,6 inni: Gdyż Jego trwoga w gniewie, a życie w Jego łasce

**30,6 inni: zsyła

 

PSALM 31

 

1 Przewodnikowi chóru, Psalm Dawida.

2 Do Ciebie, WIEKUISTY, się chronię,

obym się nie zawstydził na wieki;

wybaw mnie w Twojej sprawiedliwości.

3 Skłoń ku mnie Twoje ucho oraz szybko mnie ocal;

bądź dla mnie warowną opoką *, zamkiem obronnym do mej pomocy

4 Ty jesteś moją Skałą oraz moją Warownią,

więc prowadź mnie i kieruj dla Twojego Imienia.

5 Wyprowadź mnie z tych sideł, co na mnie zastawili,

bo Ty jesteś moją obroną.

6 Na S Twoje ręce powierzam mego ducha;

wybawiasz mnie, WIEKUISTY, Boże prawdziwy.

7 Nienawidzę oddanych próżnym marnościom *,

ponieważ

 ja

 ufam

 WIEKUISTEMU.

8 Raduję się i cieszę Twoim miłosierdziem,

Panie, który spojrzałeś na mą niedolę

oraz poznałeś utrapienia mojej duszy.

9 Nie wydałeś mnie w moc wroga,

a me nogi postawiłeś na rozległej przestrzeni *.

10 Zlituj się nade mną, WIEKUISTY, gdyż mi biada;

od żałoby zamroczyło się moje oko, moja dusza i moje życie.

11 Bo me życie spełniło się w trosce, a moje lata w westchnieniach;

w grzechu zwątlała moja siła, a moje kości zanikły.

12 Z powodu moich prześladowców

jestem hańbą nawet dla mych sąsiadów

oraz postrachem dla znajomych.

Ci, którzy mnie spotykają na ulicy - ode mnie się usuwają.

13 Wypadłem z serca jak umarły, podobny do zużytego naczynia.

14 Bo słyszę obelgi tłumu i zbiegowiska dokoła;

jak się razem na mnie zmawiają, planując, by odebrać mi życie.

15 Ale ja polegam na Tobie,

WIEKUISTY;

powiedziałem: Ty jesteś moim Bogiem.

16 W Twojej ręce moje losy;

wybaw mnie z mocy wrogów oraz mych prześladowców.

17 Zaświeć Twoim obliczem nad twym sługą;

wspomóż mnie w Twojej łasce.

18 WIEKUISTY,

 obym się nie zawstydził, że Cię wzywałem;

niech zawstydzą się niegodziwi oraz zamilkną w grobie.

19 Niech oniemieją kłamliwe usta,

które hardo, wyniośle i pogardliwie mówią o sprawiedliwym.

20 Wielką jest Twoja dobroć, którą zachowałeś dla bogobojnych,

jaką przygotowałeś * dla tych, co Ci ufają wobec synów ludzkich.

21 Od knowań ludzi ich ochraniasz osłoną Twego oblicza,

w namiocie ich ukrywasz przed każdą zwadą plemion.

22 Błogosławiony

WIEKUISTY,

Ten, który w oblężonym mieście * cudownie okazał mi Swoją łaskę.

23 A ja, w moim przerażeniu powiedziałem:

Jestem odtrącony sprzed Twojego oblicza;

ale kiedy do Ciebie wołałem, Ty słyszałeś głos mej modlitwy.

24 Miłujcie BOGA wszyscy Jego pobożni;

WIEKUISTY strzeże wiernych, a sowicie odpłaca pysznemu.

25 Bądźcie silni i niech się utwierdzi wasze serce;

wy wszyscy, którzy macie nadzieję w WIEKUISTYM.

 

*31,3 także: Skałą

*31,7 także: bałwanom, bożyszczom

*31,9 także: swobodzie

*31,20 także: ukryłeś, przeznaczyłeś

*31,22 inni: jak w warownym mieście

 

PSALM 32

 

1 Dumanie Dawida.

Szczęśliwy * ten, komu odpuszczono występek i wybaczono grzech.

2 Szczęśliwy

człowiek,

 któremu

 WIEKUISTY

 nie poczyta winy,

a w jego duchu * nie ma zdrady **. Rzymian 4,7

3 Gdy milczałem, próchniały * moje kości oraz jęczałem cały dzień.

4 Ponieważ dzień i noc ciążyła na mnie Twoja ręka,

wilgoć moja zanikła jak od upałów lata. Sela.

5 Wyznałem Ci mój grzech i mojej nieprawości nie taiłem;

powiedziałem: Wyjawię BOGU me przestępstwa;

a Ty odpuściłeś nieprawość mojego grzechu. Sela.

6 O to winien się modlić do Ciebie każdy pobożny,

w czasie, w którym może Cię znaleźć,

aby go nie dosięgnął wylew wielkich wód.

7 Ty jesteś moją ochroną,

strzeżesz mnie od niedoli * oraz hymnem zbawienia mnie otaczasz. Sela.

8 Uczynię cię roztropnym;

wskażę ci drogę, po której masz chodzić;

utwierdzę na tobie Moje oko.

9 Nie bądźcie jak koń, jak bezrozumny muł,

którego żuchwę kiełzają uzdą i wędzidłem, bo się do ciebie nie zbliży.

10 Wiele cierpień przypada niegodziwemu,

a tego, który ufa WIEKUISTEMU otacza łaska.

11 Radujcie

się

w

WIEKUISTYM,

cieszcie się sprawiedliwi i weselcie się wszyscy szczerego serca.

 

*32,1 S także: błogosławiony, bogaty

*32,2 S ustach

**32,2 S także: podstępu, chytrości, niedbałości

*32,3 także: rozpadały się

*32,7 także: kłopotów, utrapienia; przeciwnika, ciemiężcy

 

PSALM 33

 

1 Weselcie się w WIEKUISTYM sprawiedliwi;

prawym przystoi chwała.

2 Wysławiajcie BOGA na cytrze,

przy dziesięciostrunnej lirze Mu śpiewajcie.

3 Śpiewajcie Mu nową pieśń, udanie zagrajcie przy odgłosie trąb.

4 Gdyż rzetelne jest słowo WIEKUISTEGO

 oraz prawdziwe każde Jego dzieło.

5 Miłuje sprawiedliwość i prawo;

ziemia pełna jest miłosierdzia BOGA.

6 Słowem BOGA zostały uczynione niebiosa,

tchnieniem Jego ust wszystkie ich zastępy.

7 Skupia, niby w wał, wody morza; a tonie składa w zbiorniki.

8 Niech się boi WIEKUISTEGO cała ziemia,

niechaj drżą przed Nim wszyscy mieszkańcy zamieszkałego świata.

9 Bowiem On powiedział, a stało się;

On rozkazał, a powstało.

10 BÓG wywraca zamiary pogan, niweczy zamysły ludów.

11 Postanowienie BOGA trwa na wieki,

a zamysły Jego serca z pokolenia w pokolenie.

12 Szczęśliwy naród, którego WIEKUISTY jest Bogiem;

lud, który wybrał na Swe dziedzictwo.

13 BÓG spogląda z niebios i widzi wszystkich synów Adama.

14 Z przybytku Swojej siedziby

patrzy * na wszystkich mieszkańców ziemi.

15 Ten, który kształtuje ich serca,

zwraca uwagę na ich wszystkie sprawy.

16 Nie ratuje króla wielkie wojsko, a bohatera pełnia sił nie ocala.

17 Zawodny jest rumak w wygranej i potęgą swojej mocy nie uchroni.

18 Oto oko WIEKUISTEGO nad Jego wielbicielami,

nad ufającymi dzięki S Jego miłosierdziu.

19 By wybawił ich duszę od śmierci

i zachował ich życie podczas głodu.

20 Nasza dusza wygląda WIEKUISTEGO,

 On naszą pomocą i tarczą.

21 W Nim raduje się nasze serce,

bowiem w Jego Imieniu pokładamy nadzieję.

22 Niech nad nami będzie Twe miłosierdzie,

WIEKUISTY,

tak, jak Ci zaufaliśmy.

 

*33,14 dokładnie: przenika wzrokiem

 

PSALM 34

 

1 Od Dawida;

kiedy zataiwszy swój rozum przed Abimelechem, odszedł wygnany.

2 Będę wielbił WIEKUISTEGO każdego czasu;

Jego chwała zawsze na moich ustach.

3 Moja dusza chlubi się w WIEKUISTYM,

niech to usłyszą uciśnieni i się pocieszą.

4 Wraz ze mną wynoście BOGA i razem wywyższajmy Jego Imię.

5 Szukałem WIEKUISTEGO, więc mnie wysłuchał;

wybawił mnie ze wszystkich moich lęków.

6 Spojrzeli ku Niemu i byli rozpromienieni, a ich oblicza nie pobladły.

7 Ten oto żebrzący S wołał,

a BÓG go usłyszał i wyzwolił ze wszystkich utrapień.

8 Anioł BOGA rozłożył się dokoła Jego wiernych oraz ich wyrwał.

9 Posmakujcie oraz zobaczcie jak dobrym jest BÓG;

szczęśliwy mąż, co się do Niego chroni.

10 Czcijcie BOGA Jego święci *, gdyż bogobojny nie ma biedy.

11 Lwięta łakną i cierpią głód,

a tym, co szukają BOGA nie zabraknie wszelkiego dobra.

12 Pójdźcie dzieci oraz mnie posłuchajcie, a nauczę was bojaźni WIEKUISTEGO.

13 Kto jest tym mężem, co pragnie życia

oraz miłuje swoje dni, aby oglądał dobro *?

14 Strzeż swojego języka od zła oraz twych ust od zdradliwej mowy.

15 Stroń od złego, a czyń dobrze *;

pragnij zgody oraz się o nią ubiegaj.

16 Oto oko WIEKUISTEGO zwrócone na sprawiedliwych,

a Jego ucho ku ich błaganiom.

17 Ale gniew BOGA na złoczyńców, aby zgładzić ich pamięć z ziemi.

18 Sprawiedliwi S wołają, a BÓG słucha,

i wyzwala ich ze wszystkich cierpień.

19 BÓG jest bliskim tym złamanym w sercu;

wspomaga skruszonych w duchu.

20 Liczne są dolegliwości sprawiedliwego,

ale WIEKUISTY go ze wszystkich wybawia.

21 Strzeże wszystkie jego członki, ani jeden z nich nie jest kaleki *.

22 Zło uśmierca niegodziwego;

a wrogowie sprawiedliwego będą potępieni.

23 BÓG odkupi * duszę swych sług;

wszyscy, którzy Mu ufają, nie będą potępieni.

 

*34,10 czyli: oddzieleni i czyści

*34,13 także: dostatek, łagodność; S także: dobrodziejstwo, rzecz prawą, szlachetną, doskonałą

*34,15 jak *34,13

*34,21 także: zmiażdżony, skruszony, zniszczony

*34,23 także: uwolni za okupem, wybawi

 

PSALM 35

 

1 Od Dawida.

Rozpraw się WIEKUISTY z tymi, co się ze mną spierają;

zwalcz tych, którzy przeciw mnie walczą.

2 Chwyć za puklerz * i tarczę, i powstań ku mej obronie.

3 Porwij oszczep i stań jak zapora przeciwko moim prześladowcom;

powiedz mej duszy:

Ja jestem twoim zbawieniem *.

4 Niech się zawstydzą i zapłoną ci, co czyhają na moje życie,

niech pierzchną i zarumienią się ci, którzy myślą o mojej zgubie.

5 Niech będą jak plewy na wietrze, a anioł BOGA niech ich rozproszy.

6 Niech ich droga będzie ciemna i śliska,

a anioł BOGA niech ich ściga.

7 Gdyż bez przyczyny zastawili na mnie swe zgubne sidła *,

bez przyczyny podkopywali moje życie.

8 Niech bezwiednie spotka ich zguba;

a sidła, które ukryli, niechaj ich uwikłają;

niech sami z łoskotem w nie wpadną.

9 Zaś moja dusza rozraduje się w WIEKUISTYM,

 ucieszy się Jego zbawieniem *.

10 Wszystkie moje członki zawołają:

WIEKUISTY,

 kto jest równy Tobie,

który wybawiasz żebrzącego S od silniejszego,

ubogiego i żebrzącego S od łupieżcy.

11 Stawiają świadków przemocy, wypytują mnie o to, czego nie wiem.

12 Złem za dobre mi płacą; chcą mnie pozbawić mego życia.

13 A ja, w czasie ich choroby, włożyłem wór żałobny;

postem trapiłem moją duszę;

a moja modlitwa wracała do mojej piersi *.

14 Błąkałem się w czerni jakbym był przyjacielem,

jak gdyby był moim bratem;

 pochyliłem się jak w żałobie po matce.

15 A oni podczas mego upadku cieszą się oraz gromadzą;

oszczercy, których nie znam, gromadzą się przeciw mnie;

szarpią mnie * oraz nie poprzestają.

16 Z obłudnymi szydercami i pochlebcami ostrzą na mnie zęby *.

17 WIEKUISTY,

dopóki będziesz na to patrzał?

Od zgubnych ich zamysłów, od lwiąt, wyrwij moją duszę,

moją jedyną.

18 Będę Cię wysławiał w wielkim zborze,

będę Cię chwalił pośród licznego ludu.

19 Niech nie mają ze mnie uciechy ci,

co mnie niesłusznie nienawidzą oraz są bez powodu wrogami;

niech nie mrugają okiem.

20 Bowiem głoszą niezgodę

oraz zmyślają zdradliwe słowa na spokojnych tej ziemi.

21 Rozwierają na mnie swe usta i wołają:

Otóż! Otóż! Widzi to nasze oko.

22 Widzisz to BOŻE, zatem nie milcz;

nie oddalaj się ode mnie, Panie.

23 Obudź się, ocuć dla mojego prawa,

dla mojej sprawy, mój Boże i mój Panie.

24 Sądź mnie, WIEKUISTY,

mój Boże,

według Twojej sprawiedliwości;

niech nie mają ze mnie uciechy.

25 Niech nie powiedzą sobie: Oto stało się nasze życzenie;

niech nie powiedzą: Unicestwiliśmy go.

26 Niech się zawstydzą i razem się zarumienią ci,

co się cieszą moją niedolą;

niech okryją się hańbą i sromotą ci, co się nade mnie wynoszą.

27 Niech zwyciężają i się ucieszą ci,

którzy pragną mojej sprawiedliwości,

oraz niech zawsze mówią:

Niech będzie wywyższony WIEKUISTY,

który życzy pokoju swemu słudze.

28 A mój język będzie wypowiadał * Twoją sprawiedliwość,

i Twoją chwałę cały dzień.

 

 

*35,2 inni: kolczugę

*35,3 także: zwycięstwem, obfitością; C pomocą

*35,7 dokładnie: doły pokryte siecią, zasadzki

*35,9 także: pomocą, ocaleniem

*35,13 inni: aby moja modlitwa za was się ziściła

*35,15 inni (z arab.): plotkują, szarpią moją sławę

*35,16 dosłownie: za kęs chleba oczerniają sławę niewinnego; inni: wygłaszają bezbożne bluźnierstwa

*35,28 także: mruczał, gruchał, rozmyślał o; ryczał o

 

PSALM 36

 

1 Przewodnikowi chóru, od sługi WIEKUISTEGO, od Dawida.

2 S Niegodziwy przechowuje w swoim sercu głos występku,

Przed jego oczami nie ma bojaźni Boga.

3 Schlebia w oczy bliźniemu *,

by znaleźć jego nieprawość i nienawidzić.

4 Nieprawość i obłuda jest mową jego ust;

pomija sposobność, by stać się mądrzejszym i poprawić.

5 Planuje nieprawość na swym łożu;

stanął na niedobrej drodze, złem się nie brzydzi.

6 Twoje miłosierdzie sięga aż do niebios,

WIEKUISTY,

 a Twoja niezawodność pod obłoki.

7 Twoja sprawiedliwość jak najwyższe góry,

a Twe wyroki jak niezmierna głębia;

wspomagasz,

 WIEKUISTY,

 człowieka i zwierzę.

8 Jak cenna jest Twoja łaska, Boże;

dlatego synowie Adama chronią się pod cienie Twoich skrzydeł.

9 Nasycają się obfitością Twego domu,

poisz ich strumieniem rozkoszy.

10 Gdyż u Ciebie jest źródło życia,

w Twej światłości oglądamy światło.

11 Rozciągnij Twoją łaskę nad tymi, co Cię poznali;

a Twoją sprawiedliwość na prawych sercem.

12 Niech nie nastąpi na mnie noga pychy,

a ręka bezbożnych niech mnie nie potrąca.

13 Tam już padają złoczyńcy; porażeni i nie mogą powstać.

 

*36,3 dokładnie: jemu

 

PSALM 37

 

1 Psalm Dawida.

Nie obruszaj się na złoczyńców

i nie zazdrość tym, co czynią nieprawość.

2 Gdyż szybko będą ścięci jak trawa i powiędną jak zielony chwast.

3 Zaufaj WIEKUISTEMU i czyń właściwie;

żyj w kraju oraz pielęgnuj prawdę *.

4 Napawaj się WIEKUISTYM, a spełni życzenia twojego serca.

5 Powierz BOGU twą drogę * oraz na Nim polegaj,

a On wszystko dokona.

6 Wyprowadzi jak światło twoją sprawiedliwość,

a Twoje prawo jak jasne południe.

7 Poddaj się WIEKUISTEMU i Go wyczekuj;

nie zazdrość temu, któremu się powodzi;

człowiekowi, który spełnił zamiary.

8 Zaniechaj gniewu i porzuć zapalczywość;

nie obruszaj się, bo to prowadzi do złego.

9 Bowiem złoczyńcy będą zatraceni;

a ci, co ufają WIEKUISTEMU - odziedziczą ziemię.

10 Jeszcze chwila, a nie będzie niegodziwego;

spojrzysz na jego miejsce, a go nie ma.

11 Lecz pokorni posiądą ziemię oraz będą się napawać pełnią pokoju.

12 Niegodziwy knuje przeciw sprawiedliwemu,

ostrzy na niego swoje zęby.

13 Ale WIEKUISTY mu urąga, bo widzi, że Jego dzień nadchodzi.

14 Niegodziwcy dobyli miecza, naciągnęli swój łuk,

by porazić żebrzącego S i uciśnionego,

aby wytracić tych, co chodzą prostą drogą.

15 Lecz ich miecz przebije ich serce, zaś ich łuki będą połamane.

16 Lepiej z małym sprawiedliwemu,

niż wielu niegodziwcom w dostatku.

17 Ponieważ ramiona * niegodziwców zostaną połamane,

a sprawiedliwych wesprze WIEKUISTY.

18 BÓG zna losy nieskazitelnych, a ich dziedzictwo będzie wieczne.

19 Nie zawstydzą się w złą godzinę, a w dni głodu będą nasyceni.

20 Bo niegodziwcy zaginą;

wrogowie WIEKUISTEGO znikną jak piękno łąk, znikną jak dym.

21 Niegodziwy pożycza i nie płaci,

a sprawiedliwy jest miłosierny i daje.

22 Jego błogosławieni posiądą ziemię, a Jego wyklęci będą zatraceni.

23 Kroki szlachetnego męża są kierowane przez Boga,

bo upodobał sobie jego drogę.

24 Choć upadnie – nie będzie powalony, ponieważ BÓG go wspiera.

25 Byłem młodym i się zestarzałem, a nie widziałem sprawiedliwego – opuszczonym,

ani jego potomstwa żebrzącego chleb.

26 Co dzień jest miłosiernym i pożycza;

a jego potomstwo jest w błogosławieństwie.

27 Stroń od złego, czyń szlachetnie S* i bądź spokojnym na wieki.

28 Bowiem BÓG miłuje prawość i nie opuści Swych pobożnych;

w Swojej straży ma ich na wieki,

zaś ród niegodziwych zaginie.

29 Sprawiedliwi odziedziczą ziemię i na wieki na niej zamieszkają.

30 Usta sprawiedliwego mówią mądrość,

a jego język sąd * wygłasza.

31 W jego sercu jest Prawo Pana, jego kroki się nie zachwieją.

32 Niegodziwy czyha na sprawiedliwego i pragnie zadać mu śmierć.

33 Ale BÓG nie zostawi go w jego ręce

oraz go nie potępi, kiedy będzie sądzony.

34 Miej nadzieję w WIEKUISTYM,

przestrzegaj Jego drogi,

a On cię wywyższy, byś odziedziczył ziemię;

zobaczysz także zagładę niegodziwych.

35 Widziałem wyniosłego bezbożnika,

rozpierającego się niby samorosłe, zielone drzewo.

36 Ale przeminął, otóż go nie ma; szukałem go i się nie znalazł.

37 Strzeż niewinnego,

patrz prawego,

bowiem dla męża pokoju jest przyszłość.

38 A występni razem poginą;

przyszłość niegodziwych jest zniweczoną.

39 Zbawienie sprawiedliwych jest od WIEKUISTEGO,

On ich obroną w czas niedoli.

40 WIEKUISTY ich wspomaga i ich ocala, ponieważ Mu zaufali;

 ocala ich,

 wybawia od niegodziwych.

 

*37,3 inni: podążaj i skłaniaj się ku prawdzie

*37,5 także: los

*37,17 także: potęga

*37,27 S także: dobrze, sprawiedliwie, prawnie, doskonale

*37,30 także: wyrok, plan; S oddzielenie, ocenę, sprawę sądową

 

PSALM 38

 

1 Psalm Dawida na wspomnienie.

2 WIEKUISTY,

nie gań mnie w Twoim gniewie,

a w Twoim oburzeniu mnie nie karz.

3 Gdyż utkwiły we mnie Twoje strzały i dotknęła mnie Twoja ręka.

4 W obliczu Twojego gniewu,

nie ma zdrowej cząstki w mojej cielesnej naturze,

w obliczu mojego grzechu, nie mają spokoju moje członki.

5 Bo moje winy przerosły moją głowę,

przeciążają mnie jak ciężkie brzemię.

6 Z powodu mej głupoty, zaropiały i zajątrzyły się me rany.

7 Pokrzywiłem się, bardzo pochyliłem

i przez cały dzień chodzę w żałobie.

8 Gdyż moje biodra pełne zgorzeli

i nie ma nic zdrowego w mojej cielesnej naturze.

9 Zdrętwiałem, wielce się skruszyłem,

jęczę ze wzburzenia mego serca.

10 Panie, przed Tobą całe moje pragnienie,

przed Tobą nie jest ukryte me westchnienie.

11 Moje serce kołacze, opuściła mnie moja siła,

a światło moich oczu i ono się przy mnie nie zostało.

12 Moi przyjaciele i towarzysze stronią od mojej plagi,

moi bliscy stanęli z dala.

13 Zastawiają sidła ci, którzy żądają Mego życia,

miotają obelgi ci, co pragną mego nieszczęścia

i przez cały dzień knują zdrady.

14 A ja nie słyszę - jak głuchy;

jak niemy, co nie otwiera swoich ust.

15 Stałem się jak człowiek, który nie rozumie

i w ustach nie ma odpowiedzi.

16 Bo Ciebie wyczekuję,

WIEKUISTY;

Ty, Boże, Panie mój odpowiesz.

17 Ponieważ powiedziałem:

Niech nie mają ze mnie radości, kiedy się chwieje moja noga;

niech się nade mnie nie wynoszą.

18 Gdyż ja jestem gotów na upadek, a mój ból zawsze był mi obecny.

19 Owszem, wyjawiam moją winę i pokutuję za mój grzech.

20 A moi wrogowie żyją, wzmacniają się oraz mnożą;

ci, co niesłusznie mnie nienawidzą.

21 Odpłacają złem za szlachetne S,

ci, którzy mnie prześladują za to, że podążam za lepszym.

22 Nie opuszczaj mnie WIEKUISTY,

 mój Boże,

i się nie oddalaj ode mnie.

23 Pośpiesz na mój ratunek,

Panie,

moje zbawienie *.

 

 

*38,23 także: ocalenie, wyzwolenie

 

PSALM 39

 

1 Przewodnikowi chóru, Jedutunowi. Psalm Dawida.

2 Powiedziałem: Będę strzegł moich dróg,

bym nie zgrzeszył moim językiem;

utrzymam zamknięcie moich ust, dopóki niegodziwi przede mną.

3 Oniemiałem milczeniem *,

zwątpiłem odnośnie słusznej sprawy **, a mój ból się zajątrzył.

4 Rozpaliło się serce w moim wnętrzu,

w mym umyśle zapłonął ogień i przemówiłem moim językiem:

5 Objaw mi, WIEKUISTY, mój koniec; jaki jest wymiar moich dni,

abym poznał jak jestem znikomy.

6 Oto piędziami * wymierzyłeś dni moje,

a mój wiek jak nicość przed Tobą.

Zaprawdę, wszystko marnością **, każdy istniejący człowiek. Sela.

7 Zaprawdę, człowiek się błąka jak widmo *

i tylko z powodu marności czyni wrzawę;

gromadzi, a nie wie, kto to zabierze.

8 A teraz, czego mam się spodziewać, Panie?

Moja nadzieja - ona w Tobie.

9 Wyzwól mnie od wszelkich mych przewinień,

nie czyń mnie pośmiewiskiem podłych.

10 Oniemiałem i nie otwieram moich ust, bo Ty to uczyniłeś.

11 Odwróć ode mnie Twoją plagę, bo ginę od grozy Twojej ręki.

12 Odsuwasz człowieka karami za winy *

- i jak mól –

niweczysz jego wspaniałość,

zaprawdę, każdy człowiek jest znikomością. Sela.

13 Wysłuchaj moją modlitwę,

WIEKUISTY,

 usłysz moje wołanie i nie milcz na moje łzy;

gdyż ja jestem przychodniem u Ciebie,

przesiedleńcem jak wszyscy moi przodkowie.

14 Ulżyj mi, bym się orzeźwił nim odejdę i mnie nie będzie.

 

*39,3 inni: zamilkłem o wszystkim; zamilkłem daleki od szczęścia

**39,3 także: wspaniałego, dobrze rozumianego; S prawego, sprawiedliwego, szlachetnego, doskonałego

*39,6 dawna miara długości (odległość od końca kciuka do końca środkowego palca rozpostartej dłoni)

**39,6 także: znikomością

*39,7 inni: w mroku nieświadomości

*39,12 także: nieprawość

 

PSALM 40

 

1 Przewodnikowi chóru. Pieśń Dawida.

2 Czekałem i czekałem na WIEKUISTEGO,

a ku mnie się skłonił i wysłuchał moje wołanie.

3 Wydobył mnie z ogłuszającej * otchłani **,

z grząskiego bagna,

i postawił moje nogi na skale *** oraz upewnił moje kroki.

4 Dał też w moje usta nową pieśń *,

chwałę naszego Boga;

ujrzą to tłumy, ulękną się i zaufają WIEKUISTEMU.

5 Szczęśliwy mąż, który BOGA uczynił swą nadzieją,

a nie zwrócił się ku ludziom hardym i zwolennikom kłamstwa.

6 Wiele dla nas spełniłeś –

Ty, WIEKUISTY, Boże mój

 - Twoich cudów i Twych zamysłów;

nikt Ci nie dorówna;

są zbyt liczne by je wymienić, wymówić, czy wygłosić.

7 Ofiar bitych oraz darów nie żądasz,

 w uszy mi to wpoiłeś,

nie wymagasz całopalenia, ani zagrzesznej ofiary.

Hebrajczyków 10,5

8 Zatem powiedziałem:

Oto przybyłem,  w Zwojach jest o mnie napisane.

9 Pragnę spełniać Twą wolę,

Boże,

Twoje Prawo jest w moim wnętrzu.

10 Zapowiadam zbawienie * w licznym zborze,

oto moich warg nie powściągam,

wiesz o tym, WIEKUISTY.

11 W moim sercu nie ukrywam Twojej sprawiedliwości,

o prawdzie i Twej pomocy opowiadam;

przed licznym zborem nie taję łaski oraz Twojej niezawodności.

12 Ty, WIEKUISTY, nie powstrzymasz mnie od Twej litości;

niechaj zawsze mnie strzegą: Twoja wierność * i prawda **.

13 Bo opadły mnie klęski bez liczby,

moje winy mnie doścignęły i nie mogę ich przejrzeć;

są liczniejsze niż włosy mojej głowy,

zatem opuszcza mnie moje serce.

14 Racz, BOŻE, mnie ocalić;

pospiesz mi, BOŻE, na ratunek.

15 Niech się zawstydzą i razem zarumienią ci, co czyhają na me życie, aby je porwać;

niechaj pierzchną i okryją się hańbą ci, co pragną mojego nieszczęścia.

16 Niech osłupieją z hańby ci, którzy na mnie szczują - hej i hej!

17 Niech się ucieszą i uradują w Tobie wszyscy, którzy Cię pożądają;

i niechaj stale powtarzają:

Wielkim jest Bóg, miłujący Swoje zbawienie.

18 Zaś ja biedny i nędzny, lecz Pan o mnie pomyśli;

Ty jesteś mą pomocą i moim Zbawicielem;

Panie mój - nie zwlekaj!

 

*40,3 także: grzmiącej; inni: zgubnej

**40,3 także: jamy, głębi

***40,3 także: opoce

*40,4 gra wyrazów: Dał mi powód do nowej pieśni

*40,10 S sprawiedliwość

*40,12 także: miłość; S szczerość, prawdomówność

**40,12 także: trwałość, niezawodność

 

PSALM 41

 

1 Przewodnikowi chóru. Psalm Dawida.

2 Szczęśliwy ten, kto ma wzgląd na żebrzącego S*,

w zły dzień BÓG go ocali.

3 WIEKUISTY go ustrzeże, zachowa przy życiu;

będzie szczęśliwy na ziemi, gdyż nie podda go woli jego wrogów.

4 BÓG go wesprze na łożu boleści;

w jego chorobie odmieni całe jego posłanie.

5 Ja powiedziałem:

WIEKUISTY,

zmiłuj się nade mną;

uzdrów mą duszę, bo Ci zgrzeszyłem.

6 Moi wrogowie mówią: Źle z nim; kiedy umrze, zaginie też jego imię.

7 A kiedy przyjdzie mnie ktoś odwiedzić - mówi fałsz;

jego serce zbiera nieprawości, wychodzi na ulicę i je rozgłasza.

8 Razem szepczą przeciwko mnie;

knują na mnie wszyscy, co mają mnie w nienawiści;

 biada mi.

9 Mówią: Rozlana w nim zgubna sprawa;

gdy się położył, już nie powstanie.

10 Nawet mój przyjaciel, na którym polegałem,

który jadał mój chleb, podniósł na mnie stopę.

Jan 13,18;  Dzieje 1,16

11 Ale Ty, WIEKUISTY, zmiłuj się nade mną;

dźwignij mnie, a im odpłacę.

12 Przez to poznam, że we mnie Sobie upodobałeś,

gdy mój wróg nie zatriumfuje nade mną.

13 A mnie, z powodu mej niewinności wspierasz

oraz stawiasz przed Sobą na wieki.

14 Błogosławiony WIEKUISTY,

od wieczności na wieczność Pan Israela.

Amen i amen.

 

*41,2 także: proszącego o litość; biednego

 

PSALM 42

 

1 Przewodnikowi chóru, dumanie synów Koracha.

2 Jak łania tęskni * do źródeł wód, tak do Ciebie tęskni moja dusza, Boże.

3 Moja dusza łaknie Boga, Boga żywego.

Kiedy przyjdę i się ukażę przed obliczem Boga?

4 Moja łza była mi pokarmem dniem i nocą,

gdyż codziennie mi mówią: Gdzie twój Bóg?

5 To pamiętam, rozlewając w sobie mą duszę,

jak wchodziłem do Przybytku,

jak wraz z innymi, przy odgłosie wesela i dziękczynienia,

w świątecznym tłumie zdążałem do Domu Boga.

6 Czemu jesteś zgnębiona moja duszo

i dlaczego we mnie zawodzisz?

Miej ufność w Bogu,

gdyż jeszcze będę Mu dziękował za zbawienie mojej osoby S.

7 Panie mój, zgnębiona jest we mnie moja dusza,

kiedy Ciebie wspominam na ziemi Jardenu i Hermonu *

oraz na górze Micar **.

8 Przepaść przyzywa przepaść przy odgłosie swych wodospadów,

Twoje nurty i fale - wszystkie nade mną przeszły.

9 Jednak za dnia WIEKUISTY zsyłał Swoją łaskę,

zaś w nocy jest przy mnie Jego pieśń, modlitwa do Pana mego życia.

10 Wołam do WIEKUISTEGO, mojej Skały:

Czemu mnie zapomniałeś?

Czemu chodzę w żałobie pod uciskiem wroga?

11 Moi ciemięzcy znęcają się nade mną, kalecząc moje kości,

gdyż co dzień do mnie mówią: Gdzie twój Bóg?

12 Czemu jesteś zgnębiona moja duszo i czemu we mnie zawodzisz?

Miej ufność w Bogu, gdyż jeszcze będę Mu dziękował;

dziękował mojemu Bogu za zbawienie mojej osoby S .

 

*42,2 dosłownie: ciągnie, dąży

*42,7 najwyższa część Antylibanu w północno - wschodniej części kraju. Hermon nosił rozmaite nazwy, oznaczające zapewne oddzielne szczyty tego pasma gór. Jednym z takich szczytów mogła być góra Micar.

**42,7 j.w; inni: wspominam zwaliska poniżonej góry.

 

PSALM 43

 

1 Bądź mi sędzią, Boże, i obroń moją sprawę;

wybaw mnie od niemiłosiernego ludu,

od ludzi zdrady i bezprawia.

2 Bo Ty, Boże, jesteś mój Wszechmocny.

Czemu mnie porzucasz?

Czemu chodzę w żałobie pod uciskiem wroga?

3 Ześlij Twoje światło i Twoją prawdę,

niech one mi przewodniczą,

niechaj mnie zaprowadzą do Twojej świętej góry,

oraz do Twych przybytków.

4 Abym przyszedł do ołtarza prawdziwego Boga,

do Boga radości i mojego wesela,

oraz lutnią składał Ci dziękczynienie,

Boże,

Boże mój!

5 Czemu jesteś zgnębiona moja duszo i czemu we mnie zawodzisz?

Miej ufność w Bogu, gdyż jeszcze będę Mu dziękował, 

dziękował mojemu Bogu za zbawienie mojej osoby S.

 

PSALM 44

 

1 Przewodnikowi chóru, dumanie synów Koracha.

2 Boże, na własne uszy słyszeliśmy,

nasi przodkowie S opowiadali nam o dziele, które spełniłeś za ich dni,

w dawnych czasach.

3 Ty, Twoją dłonią wygnałeś ludy, a ich zasadziłeś;

wytraciłeś narody, a ich rozkrzewiłeś.

4 Gdyż nie swym mieczem posiedli ową ziemię,

ani ich ramię im nie pomogło;

ale Twoja prawica,

Twoje ramię i światło Twojego oblicza;

bo ich sobie upodobałeś.

5 Ty sam jesteś moim Królem;

Boże, wyznacz zbawienie * Jakóbowi.

6 Tobą odeprzemy naszych gnębicieli;

Twoim Imieniem zdepczemy naszych przeciwników.

7 Bo nie polegam na moim łuku, ani mój miecz mnie nie ocali.

8 Lecz Ty nas ocalasz od naszych gnębicieli,

a naszych nieprzyjaciół pohańbisz.

9 Codziennie chlubimy się Bogiem,

a Twe Imię będziemy wysławiać na wieki. Sela.

10 Ale nas porzuciłeś, zawstydziłeś;

nie wystąpiłeś w naszych szeregach.

11 Dałeś się nam cofnąć wobec wroga,

więc do woli nas grabili nasi nieprzyjaciele.

12 Podałeś nas na żer jak trzodę;

 rozproszyłeś nas wśród narodów.

13 Sprzedałeś swój lud za bezcen * i nie chciałeś zyskać z ich ceny.

14 Naszym sąsiadom podałeś nas na wzgardę;

naszemu otoczeniu na pośmiewisko i urąganie.

15 Uczyniłeś nas przysłowiem pośród ludów,

przedmiotem politowania pomiędzy narodami.

16 Cały dzień jest przede mną Moja hańba,

a wstyd mojego oblicza mnie okrywa

17 z powodu głosu bluźniercy i potwarcy,

 wobec wroga oraz mściciela.

18 To wszystko nas spotkało,

a przecież Cię pamiętamy

i nie sprzeniewierzyliśmy się Twojemu przymierzu.

19 Nie cofnęło się wstecz nasze serce;

 nasze kroki nie zboczyły z Twej ścieżki.

20 Chociaż nas zgniotłeś wśród szakali *

 i rozciągnąłeś nad nami cień śmierci.

21 Gdybyśmy zapomnieli Imienia naszego Boga,

a nasze dłonie wyciągnęli do cudzego bóstwa,

22 czyżby Bóg nie dowiedział się o tym?

Przecież On zna skrytości serca.

23 Lecz dla Ciebie co dzień bywamy zabijani,

jesteśmy uważani za owce rzeźni.

24 Ocuć się!

Czemu śpisz, Panie?

Przebudź się i nie porzucaj na zawsze.

25 Czemu zakrywasz Twe oblicze?

Zapominasz naszą nędzę i ucisk?

26 Nasza dusza jest poniżona aż do prochu;

nasze życie przylgnęło aż do ziemi.

27 Powstań

nam

 na pomoc

 i nas odkup * z powodu Twojego miłosierdzia.

 

*44,5 także: wyzwolenie, ocalenie, ratunek

*44,13 dosłownie: za marne

*44,20 inni: rzuciłeś nas na miejsce szakali

*44,27 także: wybaw

 

PSALM 45

 

1 Przewodnikowi chóru, dumanie na sześć głosów;

 przez synów Koracha, pieśń miłości.

2 Wykipiało z mojego serca wdzięczne * słowo,

mój wiersz wypowiadam Królowi;

oby mój język był jak rylec biegłego pisarza.

3 Urodziwszy jesteś od synów ludzkich *,

wdzięk jest rozlany na twych ustach;

z powodu sprawiedliwości uwielbił cię Bóg na wieczność.

4 Przypasz swój miecz do biodra,

mocarzu,

twoją świetność oraz twój strój.

5 * Wystąp w swym stroju,

wyrusz dla sprawy prawdy i pognębionej sprawiedliwości;

  twoja prawica niech będzie godnym podziwu przewodnikiem.

6 Ostre twoje strzały,

podają pod ciebie ludy;

ugodzą w serce wrogów Króla.

7 S Twój tron, o Boże, na wieki wieków,

a berło * prawości ** jest berłem twojego królestwa.

8 Umiłowałeś sprawiedliwość, a nienawidzisz bezprawia.

Dlatego pomazał cię Bóg

 - twój Bóg –

olejem wesela, ponad twych towarzyszy.

9 Wszystkie twoje szaty pachną mirrą, aloesem i kassją;

spośród pałaców z kości słoniowej rozweselają cię lirnicy.

10 Pomiędzy twoimi klejnotami są córki królewskie;

twoja małżonka, w złocie z Ofiru, stanęła po twojej prawicy.

11 Słuchaj córko i spójrz, skłoń twoje ucho;

zapomnij o twym ludzie i o domu twojego ojca.

12 Ponieważ S król pragnie twego wdzięku;

on jest twoim Panem, skłoń się ku niemu.

13 Także córki Coru * złożą ci pokłon wśród darów,

będą ci hołdować najbogatsi z narodów.

14 Królewna pełna jest wspaniałości w swoim wnętrzu;

jej strój jest ze złotej tkaniny.

15 We wzorzystej odzieży prowadzą ją do Króla;

a za nią dziewice, przydane jej druhny,

16 prowadzone są wśród wesela, radości

oraz wchodzą do królewskiego pałacu.

17 Zamiast twych ojców - będą twoi synowie;

ustanowisz ich książętami na całej ziemi.

18 Twoje Imię będą wspominać po wszystkie pokolenia;

a narody będą Cię sławić na wieki wieków.

 

*45,2 także: piękne, radosne

*45,3 C Adama

*45,5 inni: Przejdź po prawdzie, którą zasłana jest twoja droga, oraz podążaj do celu na rydwanie miłości i sprawiedliwości

*45,7 S także: kij pasterski

**45,7 S także: prostoty, sprawiedliwości, szczerości

*45,13 spolszczone: Tyru

 

PSALM 46

 

1 Przewodnikowi chóru Korachitów.

Pieśń dla chóru dziewic.

2 Pan nam ucieczką i obroną,

pomocą w utrapieniach,

bardzo bliskim.

3 Dlatego się nie zatrwożymy,

kiedy zostanie wstrząśnięta ziemia i zapadną się góry w łono mórz.

4 Niech szumią, niech wzburzą się jej wody,

niech zadrżą chmury przed Jego majestatem. Sela.

5 Oto strumień, a jego potoki rozweselą miasto Pana,

święte przybytki Najwyższego.

6 Pośród niego jest Bóg, dlatego się nie zachwieje;

Pan go ocali zanim zaświta poranek.

7 Burzyły się narody,

runęły królestwa,

rozległ się Jego głos i struchlała ziemia.

8 WIEKUISTY Zastępów jest z nami,

naszą twierdzą jest Bóg Jakóba. Sela.

9 Pójdźcie, spójrzcie na działanie WIEKUISTEGO,

który zrządził spustoszenia na ziemi.

10 Uśmierza wojny aż do krańców ziemi;

druzgocze łuki,

kruszy kopie,

a wozy pali ogniem.

11 Przestańcie i poznajcie, że Ja jestem Bogiem;

góruję nad narodami i będę wywyższony na ziemi.

12 WIEKUISTY Zastępów jest z nami,

naszą twierdzą jest Bóg Jakóba.

Sela.

 

PSALM 47

 

1 Przewodnikowi chóru, pieśń dla Korachitów.

2 Uderzcie w dłoń * wszystkie narody,

wołajcie do BOGA głosem radości.

3 Bo WIEKUISTY jest najwyższy, wspaniały;

wielki Król nad całą ziemią.

4 Podbija ludy pod naszą władzę, a narody pod nasze stopy.

5 Dla nas wybrał nasze dziedzictwo –

chwałę Jakóba, którego umiłował. Sela.

6 Bóg wstąpił pośród okrzyków,

WIEKUISTY przy odgłosie trąb.

7 Śpiewajcie Bogu, śpiewajcie;

śpiewajcie naszemu Królowi, śpiewajcie.

8 Bo Bóg jest Królem całej ziemi, więc zaśpiewajcie hymn.

9 Bóg króluje nad narodami,

Bóg zasiadł na Swoim świętym tronie.

10 Do Boga Abrahama gromadzą się książęta ludów;

bo tarcze ziemi są Boga, a On jest wielce wywyższony.

 

*47,2 inni: Podajcie sobie dłoń

 

PSALM 48

 

1 Pieśń. Psalm Korachitów.

2 WIEKUISTY jest wielkim oraz wielce sławionym

w mieście naszego Boga,

na Swojej świętej górze.

3 Pięknym wzgórzem *, uciechą całej ziemi,

krańcem północy jest góra Cyon;

miasto wielkiego Króla.

4 Bóg w Jego pałacach,

zasłynął jako twierdza.

5 Bo oto zgromadzili się * władcy i razem wyruszyli,

6 spojrzeli i się zdumieli, struchleli oraz pierzchli.

7 Tam ogarnęła ich trwoga, drżenie jak rodzącą.

8 Wschodnim wiatrem połamałeś okręty Tarszyszu *.

9 Jak słyszeliśmy,

tak też to widzieliśmy w mieście WIEKUISTEGO Zastępów,

w mieście naszego Boga;

Bóg je utwierdził na wieki. Sela.

10 Pośród Twojej Świątyni, Boże, rozmyślamy nad Twoją łaską.

11 Jak Twe Imię, tak też i Twoja chwała sięga po krańce ziemi;

 Twa prawica pełna jest sprawiedliwości.

12 Wobec Twoich wyroków cieszy się góra Cyon

i weselą się córki Jehudy *.

13 Otoczcie Cyon oraz go okrążcie,

policzcie jego wieże;

14 zwróćcie waszą uwagę na zamek,

dotrzyjcie do jego pałaców,

abyście to opowiadali dalszemu pokoleniu.

15 Bo oto Ten Bóg jest na zawsze, na wieki wieków naszym Bogiem;

On jest naszym Pasterzem S* na wieczność.

 

*48,3 inni: okręgiem, prowincją

*48,5 w domyśle: w oznaczonym miejscu

*48,8 najprawdopodobniej nazwa okrętów tyryjskich, zbudowanych w Hiszpanii (w Tortosie); później nazwa wszystkich, mocno zbudowanych statków.

*48,12 także: Judy

*48,15 hebr. Prowadzącym

 

PSALM 49

 

1 Przewodnikowi chóru Korachitów. Pieśń.

2 Usłyszcie to wszystkie narody,

posłuchajcie wszyscy mieszkańcy świata.

3 Zarówno dzieci ludu, jak i synowie dostojnych mężów,

bogaty i biedny - razem.

4 Moje usta głoszą mądrość, a myśl z mojego serca - roztropność.

5 Skłonię ku przypowieści * moje ucho

i przy lutni wyłożę mą zagadkę **.

6 Czemu mam się obawiać złego,

 w dniach, w których mnie otacza nieprawość mych napastników?

7 Was,

co polegacie na swym mieniu

oraz przechwalacie się swoim wielkim bogactwem.

8 Zaprawdę, nikt się nie zdoła * odkupić

i za siebie nie złoży Bogu okupu.

9 Gdyż kosztowny * jest okup ich duszy, i nikt tego nigdy nie dokaże.

10 A choćby nawet żył długo, czy nie zobaczy grobu?

11 Tak, zobaczy!

Mędrcy umierają, razem giną głupi, ograniczeni,

i innym zostawiają swe mienie.

12 W ich myśli ich domy wieczne,

ich mieszkania od pokolenia do pokolenia,

dlatego swoje ziemie nazywają od swojego imienia.

13 Ale człowiek nie zostanie w świetności;

podobny jest do zwierząt, które giną.

14 Taka jest ich droga, w tym ich niedorzeczność;

a ci, którzy idą w ich ślady, potakują ich mowom. Sela.

15 Jak stado pędzą do grobu, ich pasterzem jest śmierć,

a nazajutrz panować tam będą prawi *.

  Gdy odejdą ze swojego mieszkania,

ich osoba stanie się pastwą mogiły.

16 Ale Pan wybawi moją duszę z mocy grobu, bowiem mnie przyjmie. Sela.

17 Nie bądź zatrwożony, gdy ktoś się bogaci,

kiedy mnoży się chwała jego domu.

18 Bo przy swoim zgonie nie zabierze niczego,

jego chwała za nim nie zejdzie.

19 Bowiem jeszcze za życia będzie złorzeczył swojej duszy;

a tobie przyzna, że szlachetnie S* sobie uczyniłeś.

20 Przejdzie do rodów jego ojców,

co na wieki nie będą oglądały światła.

21 Gdy w świetności człowiek tego nie zrozumie,

podobny jest do zwierząt, które się wytraca.

 

*49,5 dokładnie: ku mowie o wyższej mądrości

**49,5 także: sentencję, alegorię

*49,8 dosłownie: nie odkupi

*49,9 także: ciężki, niedościgły

*49,15 także: sprawiedliwi

*49,19 C dobrze; S także: odpowiednio, sprawiedliwie, doskonale

 

PSALM 50

 

1 Psalm Asafa.

Bóg nad istotami boskimi,

WIEKUISTY przemawia

i wzywa ziemię od wschodu słońca do jego zachodu.

2 Bóg, pełen wspaniałości, zajaśniał z Cyonu,

3 nadchodzi nasz Bóg oraz nie będzie milczał;

przed Nim ogień, a wokół Niego wielce potężny wicher.

4 Z wysoka przyzywa niebiosa i ziemię na sąd swojego ludu.

5 Zgromadźcie Moich pobożnych,

którzy ze Mną zawarli Przymierze przy ofierze.

6 Niebiosa zaświadczyły o Jego sprawiedliwości,

że sam Bóg jest sędzią. Sela.

7 Słuchaj Mój ludu, bo przemawiam;

Israelu, bo świadczę przeciw tobie;

Bogiem, Ja twoim prawdziwym Bogiem.

8 Rozprawiam się z tobą nie z powodu twych ofiar,

ani nie z powodu twoich całopaleń, które są ustawicznie przede Mną.

9 Nie wezmę z twojego domu cielca, ani kozłów z twojej zagrody.

10 Bowiem Moim jest wszelki leśny zwierz i bydło na gór tysiącach.

11 Znam całe ptactwo na wysokościach, a i dziczyzna pól jest Moja.

12 Gdybym łaknął, nie powiedziałbym tobie;

bo Moim jest przecież świat i wszystko, co go napełnia.

13 Czyż jadam mięso byków, albo pijam krew kozłów?

14 Ofiaruj Panu dziękczynienia; Najwyższemu spełnij twe śluby.

15 Także wezwij Mnie w dzień niedoli;

wtedy cię ocalę, a ty Mnie uczcisz.

16 Zaś do niegodziwca Bóg mówi:

Czemu liczysz Moje ustawy

oraz bierzesz Moje Przymierze na twe usta?

17 Przecież ty nie cierpisz napomnienia,

Moje słowa rzucasz za siebie.

18 Kiedy widzisz złodzieja, to się z nim bratasz;

także z cudzołożnikami jest twa spółka.

19 Twoje usta rozpuszczasz na złe, a twój język układa * zdradę.

20 Zasiadasz i mówisz przeciwko twemu bratu,

a na syna twej matki rzucasz zniewagę.

21 To czyniłeś - a Ja milczałem;

wtedy wyobrażałeś sobie, że będę taki jak ty;

ale rozprawię się z tobą i stawię to przed twe oczy.

22 Zrozumiejcie, niepomni Boga,

bym was kiedyś nie schwytał, a wtedy nikt nie ocali.

23 Kto Mi ofiaruje dziękczynienie - uczci Mnie;

kto uważa na drogę - temu wskażę zbawienie Boga.

 

*50,19 także: zawiązuje, splata

 

PSALM 51

 

1 Przewodnikowi chóru. Psalm Dawida,

2 gdy go odwiedził Natan, prorok, po przyjściu do Batszeby.

3 Zmiłuj się nade mną, Boże, według Twojej łaski;

według wielkiego Twojego miłosierdzia zmaż moje występki *.

4 Obmyj mnie zupełnie z mojej winy *,

 oczyść mnie z mojego grzechu.

5 Bo ja znam moje występki,

a mój grzech zawsze jest obecny przede mną.

6 Tobie samemu zgrzeszyłem i czyniłem zło w Twoich oczach;

bo jesteś sprawiedliwy w Twym wyroku

oraz czysty w Twoim osądzie.

7 Zostałem stworzony w występku *

i w grzechu poczęła mnie moja matka.

8 Oto żądasz prawdy we wnętrzu,

a w skrytości mądrość mi wskazujesz.

9 Rozgrzesz mnie hyzopem *, a będę czysty;

obmyj mnie, a będę bielszy od śniegu.

10 Daj mi usłyszeć radość i wesele;

niechaj się rozradują kości, które pokruszyłeś.

11 Odwróć Twoje oblicze od mych grzechów

oraz zmaż wszystkie moje winy *.

12 Serce czyste stwórz wewnątrz mnie,

Boże,

i odnów we mnie stałego ducha.

13 Nie odrzucaj mnie od Twojego oblicza

i Twego Ducha Świętego mi nie odbieraj.

14 Przywróć mi radość Twojego zbawienia

i pokrzep mnie duchem gorliwym.

15 Wtedy będę nauczał przestępców Twoich dróg,

i grzesznych, aby do Ciebie powrócili.

16 Od krwawej winy * mnie ocal,

Boże,

Boże mojego zbawienia,

by mój język wysławiał Twoją sprawiedliwość.

17 Panie, otwórz moje wargi i niech me usta wygłoszą Twoją chwałę.

18 Bowiem nie pragniesz ofiar, bym je składał,

ani całopalenia nie żądasz.

19 Ofiarami dla Pana jest duch skruszony;

sercem skruszonym i złamanym, Boże, nie wzgardzisz.

20 Obdarz w Swej łasce Cyon, odbuduj mury Jeruszalaim.

21 Wtedy przyjmiesz ofiary sprawiedliwości, całopalenie i dary;

wtedy wniosą cielce S na Twój ołtarz.

 

*51,3 + 4 + 7 + 11 S nieprawości

*51,9 w judaizmie hyzop jest symbolem oczyszczenia

*51,16 także: zbrodni

 

PSALM 52

 

1 Przewodnikowi chóru. Dumanie Dawida,

2 kiedy przyszedł Doego, Edomita i doniósł Saulowi,

oraz mu powiedział: Dawid wszedł do domu Achimeleka.

3 Mocarzu, czemu się złością przechwalasz?

Łaska Pana jest nieustanna.

4 Twój język knuje zgubę *;

 czynisz zdradę, jak wyostrzona brzytwa.

5 Raczej upodobałeś sobie zło niż dobro,

fałsz zamiast sprawiedliwych słów. Sela.

6 O języku zdradziecki, upodobałeś sobie wszelkie zgubne mowy.

7 To też Pan uprzątnie cię na wieki;

pochwyci cię,

wyrwie cię z namiotu i wykorzeni cię z ziemi żyjących. Sela.

8 Zobaczą to sprawiedliwi, wzdrygną się i będą mu urągać.

9 Oto człowiek, co nie uczynił Boga swą obroną,

a polegał na swoim wielkim bogactwie

i pokładał nadzieję w swej potędze.

10 Ale ja będę jak zielony oliwnik w domu Bożym,

bo na wieki wieczne położyłem nadzieję w łasce Boga.

11 A za to, co uczynisz, będę Cię wysławiał na wieki *;

zaufam Twojemu Imieniu, gdyż jest słodkim dla miłujących Ciebie.

 

*52,4 także: wszelką szkodę

*52,11 inni: będę Cię wysławiał w obecności Cię miłujących

 

PSALM 53

 

1 Przewodnikowi chóru Macholitów. Dumanie Dawida.

2 Nikczemny mówi w swoim sercu: Nie ma Boga;

zepsuci,

skażeni nieprawością;

nie ma takiego, co czyni dobrze *.

3 Bóg spogląda z niebios na synów ludzkich,

by zobaczyć, czy jest ktoś rozumny i szukający Boga.

4 Wszyscy odstąpili, razem się popsuli;

nie ma takiego, co czyni dobro, nie ma ani jednego. Rzymian 3,10

5  Czyż wszyscy sprawcy bezprawia nie poznają,

że pożerają mój lud i spożywają jak chleb?

Lecz Boga nie wzywali!

6 Zatrwożyli się trwogą tam, gdzie nie było trwogi *;

gdyż Pan rozproszył kości tych, którzy cię oblegali;

pohańbiłeś ich, ponieważ Bóg nimi wzgardził.

7 Kto dał z Cyonu pomoc Israelowi?

Kiedy Pan przywróci wygnańców Swego ludu,

rozweseli się Jakób,

rozraduje Israel.

 

*53,2 S także: przydatnie, pożytecznie, w sposób prawy, sprawiedliwie, doskonale

*53,6 w zrozumieniu: gdzie niespodziewanie spotkała ich klęska

 

PSALM 54

 

1 Przewodnikowi chóru,

w towarzystwie instrumentów smyczkowych.

Dumanie Dawida,

2 gdy przyszli Zyfejczycy * i powiedzieli do Saula:

Oto Dawid ukrywa się pośród nas.

3 Boże,

wybaw * mnie Twym Imieniem oraz broń mnie Twoją wszechmocą.

4 Boże,

wysłuchaj moją modlitwę,

nakłoń ucha na słowa mych ust.

5 Bo powstali przeciw mnie barbarzyńcy,

a okrutnicy pragną mojej duszy;

zaś Boga przed sobą nie mają. Sela.

6 Oto Bóg jest moją pomocą;

Pan jest z tymi, którzy wspierają moją duszę.

7 Na tych, co na mnie czyhają spadnie złość;

zniwecz ich w Swojej prawdzie.

8 A ja, chętnie Ci złożę ofiary *,

będę wysławiał Twoje Imię, WIEKUISTY, bowiem jest dobrotliwe.

9 Gdyż Pan ocalił mnie z wszelkiej niewoli,

a me oko przyglądało się moim wrogom.

 

*54,2 Zyfejczycy z pokolenia Judy, którzy nie byli obcymi

*54,3 S także: zbaw, wyzwól, ocal

*54,8 dobrowolne, w przeciwieństwie do obowiązujących prawnie

 

PSALM 55

 

1 Przewodnikowi chóru,

w towarzystwie instrumentów smyczkowych. Dumanie Dawida.

2 Wysłuchaj moją modlitwę,

Boże,

nie odwracaj się od mojego błagania.

3 Spojrzyj na mnie i mi odpowiedz,

bo się zanoszę od płaczu i zawodzę.

4 Z powodu okrzyku wroga, wobec ucisku złoczyńcy;

bo biedę na mnie zwalają oraz zawzięcie mnie ścigają.

5 W moim wnętrzu drży moje serce

oraz przypadły do mnie strachy śmierci.

6 Przenika mnie trwoga, dreszcz oraz ogarnia odrętwienie.

7 Zatem wołam:

Kto mi da skrzydło gołębicy, bym uleciał oraz odpoczął?

8 Bym się oto oddalił lotem i osiadł na pustyni. Sela.

9 Przed wirującym wichrem oraz przed nawałnicą *

pospieszę do mojego schronienia.

10 Zniwecz ich, Panie, rozdziel ich język *,

gdyż w mieście widzę grabież i rozbój.

11 Dzień i noc krążą po jego murach,

a krzywda i bezprawie w jego wnętrzu.

12 Wśród niego nędza,

a przemoc oraz zdrada nie ustępują z jego rynku *.

13 Gdyż nie urąga mi wróg - co bym zniósł,

i przeciwnik nie wynosi się nade mnie - bo bym się uchronił od niego.

14 Lecz ty, mój rówieśnik i mąż, towarzysz i mój przyjaciel,

15 z którym wspólnie napawaliśmy się rozmową

i z zapałem chodziliśmy do Domu Boga.

16 Niech rzuci na nich śmierć *,

by żywcem weszli do Krainy Umarłych;

gdyż złość jest w ich siedzibie, jak również w ich wnętrzu.

17 Zaś ja wołam do Boga, zatem WIEKUISTY mi dopomoże.

18 Wieczorem, z rana i w południe płaczę oraz będę zawodzić,

aż usłyszy mój głos.

19 Szczęśliwie wybawił z boju moją duszę,

choć tłumnie stanęli przeciw mnie.

20 Bóg usłyszy oraz ich upokorzy;

On, który panuje od wieczności. Sela.

Dlatego, że nie doznali przemian oraz nie obawiają się Boga,

21 podniósł rękę na Swoich przyjaciół i wzruszył Swoje przymierze.

22 Ich usta gładsze niż śmietana - a jątrzą Jego serce;

ich słowa miększe od oliwy - ale to obnażone miecze.

23 Powierz WIEKUISTEMU twe brzemię, a On cię podźwignie;

nigdy nie pozwoli, by zachwiał się sprawiedliwy.

24 I Ty, Boże, strącisz ich w otchłań zagłady;

ludzie krwi i zdrady nie dojdą do połowy swych dni.

Zaś ja ufam Tobie.

 

*55,9 inni: szybciej niż wicher i burza

*55,10 w znaczeniu: rozdziel ich zdania

*55,12 także: placu sądowego

*55,16 inni: niech nie zawiedzie śmierć

 

PSALM 56

 

1 Przewodnikowi chóru na nutę: „ Niema gołębico w dali”.

Klejnot Dawida, kiedy Pelisztini złapali go w Gat.

2 Zmiłuj się, Boże, nade mną, bo chce mnie pochłonąć człowiek;

przeciwnik ustawicznie mnie gnębi.

3 Chcą mnie połknąć ci, co ustawicznie na mnie czyhają,

gdyż liczni są moi przeciwnicy, o Najwyższy.

4 Lecz ja na Tobie polegam w dzień trwogi.

5 W Bogu się chlubię Jego Słowem oraz polegam na Bogu;

zatem się nie obawiam, cóż mi może uczynić cielesna natura S?

6 Ustawicznie przekręcają moje słowa,

wszystkie ich zamysły ku mojemu nieszczęściu.

7 Oni się zbierają,

śledzą,

pilnują moich kroków,

ponieważ czyhają na mą duszę.

8 Za krzywdę - rozprosz ich *,

w gniewie roztrąć te ludy, Boże.

9 Policzyłeś moje tułactwa;

zbierz moje łzy w Twój pojemnik,

bo czyż nie są zapisane w Twojej księdze.

10 Wtedy wrogowie cofną się wstecz,

w dniu, w którym zawołam:

To wiem, że Bóg jest ze mną.

11 W * Bogu się chlubię mową S,

w WIEKUISTYM się chlubię Słowem.

12 Na Bogu polegam - nie obawiam się, cóż mi uczyni człowiek?

13 Złóż na mnie Twoje śluby, Boże, spłacę je dzięki Tobie.

14 Bo ocaliłeś od śmierci moją duszę, a moje nogi od upadku,

bym chodził przed Bogiem w świetle życia.

 

*56,8 inni: daremną niech będzie ich ucieczka

*56,11 S także: przez; dla, dzięki

 

PSALM 57

 

1 Przewodnikowi chóru na nutę: „Nie zatracaj”.

Klejnot Dawida; gdy się schronił przed Saulem do jaskini.

2 Zmiłuj się nade mną,

Boże,

miej litość nade mną,

gdyż do Ciebie chroni się moja dusza,

i pod cień Twoich skrzydeł się uciekam,

aż przeminie niedola.

3 Wołam do Boga Najwyższego,

do Boga, który też o mnie postanawia *.

4 Ześle z niebios i mnie wspomoże;

On, którego lży ten czyhający na mnie. Sela.

Bóg ześle Swoją łaskę i Swoją prawdę.

5 Moja dusza przebywa pośród lwów, wśród zapalczywych ludzi;

ich zęby jak oszczepy i strzały, a ich język jak ostry * miecz.

6 Wywyższ się, Panie, nad niebiosa,

oraz nad całą ziemię Twoją chwałą.

7 Moim krokom przygotowali sidła, więc zgnębiona jest moja dusza;

wykopali przede mną jamę, lecz sami w nią powpadali. Sela.

8 Utwierdzone jest moje serce,

Boże,

niewzruszone jest moje serce;

śpiewam oraz wysławiam.

9 Rozbudź się mój duchu,

ocuć się lutnio i cytro, gdy budzę się wraz z jutrzenką.

10 Będę Cię wysławiał wśród narodów,

będę Ci śpiewał pośród ludów;

11 Bo wielką aż po niebiosa jest Twoja łaska i pod obłoki Twa prawda.

12 Wywyższ się,

Panie,

nad niebiosa,

oraz nad całą ziemię

Twoją chwałą.

 

*57,3 inni: który się mną opiekuje

*57,5 C śmiertelny

 

PSALM 58

 

1 Przewodnikowi chóru na nutę: „Nie zatracaj”. Klejnot Dawida.

2 Czy to oniemiałym * głosicie sprawiedliwość?

Czy rzetelnie sądzicie synów ludzkich?

3 Raczej w sercu knujecie nieprawości,

a w kraju torujecie drogę gwałtem waszych rąk.

4 Odszczepili się złoczyńcy od chwili urodzenia,

kłamcy błądzą od łona matki.

5 Ich jad na podobieństwo jadu węża;

jak gdyby głuchej żmii, która zatula swoje ucho,

6 by nie słyszeć głosu zaklinaczy, biegłego w czarach truciciela S*.

7 Boże,

pokrusz zęby w ich ustach;

WIEKUISTY,

pogruchocz szczęki lwiąt.

 8 Niech się rozpłyną jak woda, niech zniszczeją;

niech się pokruszą, kiedy nałożą * swoje strzały.

9 Niech znikną jak ślimak, co się rozpływa;

niechaj nie oglądają słońca jak poroniony płód niewiasty.

10 * Nim wasze garnki rozgrzeje ogień cierni,

żywą jak też i opaloną gałąź wiatr rozwieje.

11 Ucieszy się sprawiedliwy, bowiem zobaczy pomstę,

a swoje stopy unurza w krwi złoczyńcy.

12 Człowiek powie:

Zaprawdę, oto sprawiedliwy zbiera swój owoc;

zaprawdę,

jest Bóg,

sędzia na ziemi.

 

*58,2 także: pozbawionym prawa obrony w sądzie

*58,6 dosłownie: gromadzącego gromady - wschodnia nazwa czarodzieja; S także: czarodzieja

*58,8 w oryginale liczba pojedyncza

*58,10 porównanie wzięte z  życia karawany, co przyrządza potrawę na pustyni oraz zostanie zaskoczona przez tuman piasku, który rozwiewa gałązki.

 

PSALM 59

 

1 Przewodnikowi chóru na nutę: „Nie zatracaj”.

Klejnot Dawida; gdy Saul posłał i pilnowali domu, aby go zabić.

2 Ocal mnie od mych wrogów,

mój Boże,

obroń mnie od moich przeciwników.

3 Ocal mnie od złoczyńców oraz wybaw mnie od łaknących krwi.

4 Bo oto czyhają na me życie;

zuchwali * zbierają się przeciw mnie,

chociaż nie zawiniłem, nie zgrzeszyłem, WIEKUISTY.

5 Zbiegają się i szykują na niewinnego;

powstań wobec mnie i spójrz.

6 Zbudź się,

 Ty,

WIEKUISTY,

Boże Zastępów,

Boże Israela,

by nawiedzić te wszystkie ludy;

nie ulituj się nad żadnym z występnych zdrajców. Sela.

7 Wychodzą wieczorem, warczą jak psy i okrążają miasto.

8 Oto plują * swoimi ustami, a miecze na ich wargach.

Mówią: Czy ktoś usłyszy?

9 Lecz Ty, WIEKUISTY, szydzisz z nich,

urągasz wszystkim narodom.

10 Twojej potęgi, Ciebie wyglądam, gdyż Bóg jest moją twierdzą.

11 Mój litościwy Bóg mnie poprzedza;

Bóg pozwoli mi oglądać pomstę nad moimi prześladowcami.

12 Nie zabijaj ich, aby mój lud nie zapomniał;

ale wstrząśnij ich Twoją mocą oraz strąć ich, o Panie, nasza tarczo.

13 Słowo ich warg jest grzechem ich ust;

więc niech się uwikłają w swojej pysze,

w złorzeczeniu i kłamstwie, które głoszą.

14 W gniewie ich zgładź;

wygładź ich, aż ich nie będzie;

i niech poznają, że aż do krańców ziemi Bóg włada nad Jakóbem. Sela.

15 Będą chodzili wieczorem, warczeli jak psy i okrążali miasto.

16 Będą się błąkać za żerem i chociaż się nie nasycą –

do snu się pokładą.

17 A ja będę wysławiał Twą potęgę

i co rano wychwalał Twoje miłosierdzie;

bo byłeś mi twierdzą, ucieczką w dzień mej niedoli.

18 Ma potęgo,

Tobie zaśpiewam;

gdyż Bóg jest moją twierdzą,

mój miłosierny Bóg.

 

*59,4 także: potężni

*59,8 dosłownie: tryskają

 

PSALM 60

 

1 Przewodnikowi chóru na sześć głosów;

na świadectwo oraz do nauki; klejnot Dawida,

2 kiedy walczył z Aram-Naharaim * i z Aram-Coba,

 i gdy się zwrócił Joab oraz poraził dwanaście tysięcy Edomitów w Dolinie Solnej.

3 Boże,

porzuciłeś nas i nas złamałeś;

gniewałeś się, ale nas pocieszasz.

4 Wstrząsnąłeś ziemią oraz ją otworzyłeś;

ulecz jej rozpadliny, bo się chwieje.

5 Twojemu ludowi wskazałeś twardy los;

napoiłeś nas winem odurzenia.

6 Twym pobożnym dałeś chorągiew,

aby ją rozwinęli wobec prawdy. Sela.

7 Aby Twoi umiłowani zostali ocaleni,

niech wspomoże nas Twoja prawica i nas wysłuchaj.

8 Bóg powiedział w Swojej świętości:

Ucieszę się;

podzielę Szechem, a dolinę Sukoth pomierzę.

9 Mój jest Gilead i Mój Menasze, a Efraim Moją główną twierdzą;

Juda jest Moim berłem *.

10 Moab miską do Mego umywania, a na Edom rzucam Me buty;

 triumfuj nade Mną Peleszet *.

11 Kto mnie wprowadzi do miasta obronnego,

kto przyprowadzi do Edomu?

12 Czy nie Ty, Boże,

który nas porzuciłeś;

 nie występowałeś, Boże, pośród naszych zastępów.

13 Użycz nam pomocy przeciw wrogowi,

gdyż zawodna jest pomoc ludzka.

14 Z Bogiem uzyskamy przewagę,

On także zdepcze naszych wrogów.

 

*60,2 czyli Mezopotamią

*60,9 S także: królem, władcą

*60,10 spolszczone: Filisteo

 

PSALM 61

 

1 Przewodnikowi chóru,

w towarzystwie instrumentów smyczkowych. Psalm Dawida.

2 Panie, słuchaj mojego błagania,

zwróć uwagę na mą modlitwę.

3 Wołam do Ciebie z krańca ziemi * oraz w zwątpieniu mego serca;

wprowadź mnie na niedostępną dla mnie opokę **.

4 Przecież byłeś dla mnie schronieniem,

potężną basztą wobec wroga.

5 Niech na wieki zamieszkam w Twym namiocie *

i się schronię pod osłonę Twoich skrzydeł. Sela.

6 Bo Ty, Boże, wysłuchałeś moich ślubowań

i oddałeś dziedzictwo czcicielom Twojego Imienia.

7 Przydaj dni do dni króla;

 S niech jego lata będą aż do pokolenia * i pokolenia *.

8 Niech wieczyście zasiądzie dla S oblicza Boga;

ustanów łaskę i prawdę, aby go pilnowały *.

9 Tak, na zawsze będę śpiewał Twojemu Imieniu,

spełniając moje śluby

dzień

po

dniu.

 

*61,3 także: kraju

**61,3 także: skałę

*61,5 wyraz „namiot” był w czasach Dawida powszechnym dla oznaczenia Świątyni

*61,7 S także: rodu, plemienia

*61,8 także: trzymały w tajemnicy

 

PSALM 62

 

1 Przewodnikowi chóru Jedutunów, pieśń Dawida.

2 Tylko na Bogu polega moja dusza,

od Niego przychodzi mi zbawienie *.

3 Tylko On jest moją Opoką, mym Zbawieniem i moją Twierdzą,

zatem wielce się nie zachwieję.

4 Jak długo będziecie napadać na męża?

Zabijać gromadą jak pochylona ściana,

jak walący się mur.

5 Tak, uradzili go strącić z jego wysokości *,

upodobali sobie kłamstwo.

Swoimi ustami wychwalają,

a w swoim wnętrzu złorzeczą. Sela.

6 Jednak polegaj na Bogu,

moja duszo,

gdyż w Nim jest moja nadzieja.

7 Przecież On jest Opoką,

mym zbawieniem * i moją twierdzą,

dlatego się nie zachwieję.

8 W Bogu jest moja pomoc i moja chwała, Skała mojej obrony;

moja ucieczka jest do *S Pana.

9 Ufaj Mu w każdy czas;

o narodzie, wylewaj przed Nim twe serce;

Bóg jest dla nas ucieczką. Sela.

10 Przecież synowie ludzcy marnością,

zawodnymi są też synowie dostojników;

umieszczeni na wagach, tak samo są marnością.

11 Nie pokładajcie nadziei w krzywdzie oraz nie łudźcie się grabieżą;

nie zważajcie na to, że wzrasta mienie.

12 Pan raz powiedział, a dwa razy * to usłyszałem,

że potęga jest u Pana,

13 i u Ciebie, Panie, miłosierdzie;

 Ty płacisz człowiekowi według jego uczynków. Rzymian 2,6-9

 

*62,2 S także: pomoc, wyzwolenie, ocalenie, ratunek

*62,5 także: dostojeństwa

*62,7 jak *62,2

*62,8 S także: w Panu; dzięki Panu; według Pana

*62,12 dosłownie: raz, dwa razy; czyli kilkakrotnie

 

PSALM 63

 

1 Pieśń Dawida, kiedy przebywał na puszczy judzkiej.

2 Prawdziwy Boże,

Ty jesteś moim Bogiem;

na suchej, spragnionej ziemi, ziemi bez wody Cię szukam;

 pragnie Cię moja dusza, za Tobą tęskni moja cielesna natura S.

3 Rzeczywiście zobaczyłem Cię w Świątyni;

gdy ujrzałem Twą potęgę i Twoją chwałę.

4 Gdyż lepsza Twoja łaska niż życie.

Me usta będą Cię wysławiać.

5 Tak, będę Cię wychwalał póki życia;

w Twym Imieniu podniosę moje ręce.

6 Jakby tłuszczem i szpikiem nasyca się moja dusza,

a radosnym śpiewaniem warg sławią Cię moje usta.

7 Wspominam Cię na mym łożu,

o Tobie rozmyślam podczas nocnych straży.

8 Bo byłeś moją pomocą,

radowałem się w cieniu Twych skrzydeł.

9 Przylgnęła do Ciebie moja dusza, a Twa prawica mnie wspiera.

10 A ci, co czyhają na zgubę mojej duszy, zapadną się w głębię ziemi.

11 Porazi ich ostrze miecza, staną się pastwą szakali.

12 Zaś król będzie się weselił dzięki *S Bogu;

będzie się chlubił także każdy, kto Mu został zaprzysiężony;

a usta kłamców będą zamknięte.

 

*63,12 S także: przy, wobec; w; dla

 

PSALM 64

 

1 Przewodnikowi chóru. Psalm Dawida.

2 Boże, słuchaj mojego głosu kiedy błagam;

ustrzeż moje życie od obawy przed wrogiem.

3 Przed spiskiem złych mnie ukryj i przed wzburzeniem złoczyńców,

4 którzy zaostrzyli swój język jak miecz,

i nałożyli swą strzałę - słowo goryczy;

5 by w skrytości ugodzić niewinnego, ugodzić go znienacka;

i się nie boją.

6 Utwierdzają się w złym zamyśle; zmawiają się, jak ukryć sidła;

powiadają - któż je spostrzeże?

7 Szukają nieprawości,

spełniają uknuty zamysł.

 S A wnętrze i serce człowieka są głębokie.

8 Zatem Pan ugodził ich strzałą i nagła była ich klęska.

9 Do upadku wiedzie ich własny język;

wszyscy, którzy ich widzą, się wzdrygają.

10 Przestraszyli się wszyscy ludzie;

opowiadają czyn Boga, a Jego dzieło rozważają.

11 Sprawiedliwy cieszy się w WIEKUISTYM oraz na Nim polega;

chlubią się wszyscy prawego serca.

 

PSLAM 65

 

1 Przewodnikowi chóru. Psalm Dawida, śpiew.

2 Twoja jest, Boże, chwała, co oczekuje na Cyonie

oraz Tobie spełnia się ślub.

3 Do Ciebie, który słuchasz modlitwy,

przybiega każda cielesna natura S.

4 Owładnęły mną grzeszne sprawy, nasze występki,

a Ty je odpuściłeś.

5 Szczęśliwy ten, kogo wybierasz i zbliżasz;

kto zamieszka w Twoich przedsionkach.

Nasycimy się dobrem Twego domu, Twojego świętego Przybytku.

6 W sprawiedliwości odpowiedziałeś nam cudami,

Boże naszego zbawienia,

 nadziejo wszystkich krańców ziemi oraz dalekich mórz.

7 Przepasany potęgą, Twoją mocą utwierdzasz góry,

8 uciszasz szum mórz, szum ich bałwanów.

Uciszasz wrzenie narodów,

9 a mieszkańcy kresów drżą przed Twoimi znakami;

krańce wschodu oraz zachodu rozweselasz.

10 Nawiedziłeś ziemię i ją zrosiłeś,

szczodrze ją wzbogaciłeś,

strumień Boga jest pełen wody;

przygotowujesz także ich zboże, bo tak ją urządziłeś.

11 Skropiłeś jej zagony, obniżyłeś jej bruzdy, spulchniłeś ją ulewami,

pobłogosławiłeś jej plon.

12 Rok uwieńczyłeś Twą dobrocią, a Twe drogi * kapią obfitością.

13 Wybujały pastwiska puszczy, zaś wzgórza opasują się rozkoszą.

14 Błonie pokrywają się owcami, a doliny zasnuły się zbożem;

wykrzykują oraz śpiewają.

 

 

*65,12 inni: Twoje chmury

 

PSALM 66

 

1 Przewodnikowi chóru. Pieśń psalmu.

Zaśpiewaj Bogu cała ziemio.

2 Śpiewajcie na chwałę Jego Imienia,

oddajcie chwałę Jego sławie.

3 Mówcie Bogu: Jak wspaniałe Twoje dzieła *;

z powodu Twojej wielkiej potęgi schlebiają Ci Twoi wrogowie.

4 Przed Tobą korzy się cała ziemia, śpiewa Ci, wyśpiewuje Twe Imię. Sela.

5 Pójdźcie i obejrzyjcie dzieła Boga;

On jest wspaniały w czynach względem ludzi.

6 Przemienił morze w ląd, a rzekę przeszli pieszo;

i w Nim się tam uradowali.

7 Rządzi światem w Swojej wszechmocy;

Jego oczy spoglądają na narody, by wiarołomni się nie rozzuchwalili. Sela.

8 Ludy,

uwielbijcie naszego Boga i głoście Jego chwałę.

9 Tego, który powołał do życia nasze dusze

i nie dał się zachwiać naszej nodze.

10 Gdyż doświadczyłeś nas, Boże;

wypławiałeś nas ogniem, jak się wypławia srebro.

11 Wprowadziłeś nas w matnię,

nałożyłeś kleszcze na nasze biodra.

12 * Człowieka ustanowiłeś naszą głową;

upadliśmy w ogień i wodę,

lecz nas wyprowadziłeś do pełni szczęścia.

13 Wśród całopaleń wejdę do Twego domu,

uiszczę Ci moje śluby,

14 które w mej niedoli wyrzekły moje wargi

oraz wypowiedziały moje usta.

15 Złożę Ci tuczne całopalenia i barany razem z kadzidłem;

przygotuję cielce i kozły. Sela.

16 Pójdźcie wszyscy bogobojni;

posłuchajcie, a wam opowiem, co On uczynił dla mej duszy.

17 Do Niego wołałem moimi ustami, a na * moim języku była chwała.

18 Gdybym knuł niegodziwość * w moim sercu,

Pan by mnie nie wysłuchał.

19 Jednak Bóg mnie wysłuchał, zwrócił uwagę na głos mej modlitwy.

20 Wysławiony Bóg, który nie odrzucił mojej modlitwy

i nie usunął ode mnie Swojej łaski.

 

*66,3 inni: Jak wspaniały jesteś w Twoich dziełach

*66 12 inaczej: ustanowiłeś tyrana naszym władcą

*66,17 w hebr.: pod moim językiem - czyli w myśli i sercu

*66,18 także: nieprawość, niesprawiedliwość

 

PSALM 67

 

1 Przewodnikowi chóru,

w towarzystwie instrumentów smyczkowych. Pieśń psalmu.

2 Oby Bóg się zmiłował nad nami oraz nam błogosławił;

oby pośród nas zajaśniał Swym obliczem. Sela.

3 Oby poznano Twoją drogę na ziemi;

Twoje zbawienie * pośród wszystkich ludów.

4 Niech Cię wielbią ludy, Boże; niech Cię wielbią wszystkie narody.

5 Niech się ucieszą i rozradują plemiona;

gdyż w prawości będziesz sądził narody

i poprowadzisz plemiona ziemi. Sela.

6 Niech Cię wielbią ludy, prawdziwy Boże;

niech Cię wielbią wszystkie narody.

7 Ziemia wydała swój plon;

niech nam błogosławi Bóg, nasz Bóg.

8 Niech nam Bóg błogosławi

i niech Go się boją wszystkie krańce ziemi.

 

*67,3 S także: ratunek, wyzwolenie; C pomoc

 

PSALM 68

 

1 Przewodnikowi chóru Dawida. Pieśń psalmu.

2 Bóg powstał,

zatem rozproszyli się Jego wrogowie

i przed Nim uciekli Jego nieprzyjaciele.

3 Rozwiałeś ich, jak się rozwiewa dym;

jak wosk topnieje przed ogniem, tak niegodziwi nikną przed Panem.

4 A sprawiedliwi się cieszą,

weselą się przed Bogiem, unoszą się wśród S radości.

5 Śpiewajcie Bogu,

wysławiajcie Jego Imię;

uderzcie w bębny przy Imieniu WIEKUISTEGO *,

na cześć Tego, co zasiada w niebiosach **;

przed Nim się radujcie.

6 W Swoim świętym Przybytku Bóg jest ojcem sierot i sędzią wdów.

7 Panem, co sprowadza do domu zabłąkanych,

 a jeńców * wyprowadza do szczęśliwości;

tylko odstępcy zalegli pustynię.

8 Boże, gdy szedłeś przed Twoim ludem,

kiedy kroczyłeś przez pustkowia, Sela,

9 ziemia drżała i rozpływały się niebiosa,

jak ten Synaj przed Bogiem, z powodu oblicza S Boga Israela.

10 Spuściłeś obfity deszcz, Boże, na Twe omdlałe dziedzictwo

i Ty je pokrzepiłeś.

11 Pośród S niego przebywały Twoje zastępy,

w Swej dobroci przygotowałeś je dla biednego *, Boże.

12 Pan dał hasło;

wielki zastęp radosnych zwiastunek.

13 Uciekają królowie wojsk, pierzchają,

a mieszkanka domu dzieli łupy.

14 Kiedy rozłożyliście się wśród zagród,

srebrem były pokryte skrzydła gołębicy *,

a jej lotki zielono złotym blaskiem.

15 Gdy Wszechmocny rozproszył w niej królów -

zaśnieżyłeś na Calmonie *.

16 Góro Pana, góro Baszanu;

góro piętrząca się, góro Baszanu;

17 czemu wy, piętrzące się góry, zawistnie spoglądacie na górę,

którą Pan upodobał na Swe siedlisko?

Zaprawdę, WIEKUISTY tam zamieszka na wieki.

18 Miriady wozów Boga, wielokrotne tysiące,

a między nimi Pan jak niegdyś na Synaju,

w świętości.

19 WIEKUISTY, Boże, wstąpiłeś na wysokość,

wziąłeś jeńców, pobrałeś daninę w ludziach,

także przekornych, aby się osiedlili. Efezjan 4,8

20 Błogosławiony Pan, dzień w dzień się nami opiekuje;

Bóg jest naszą pomocą *. Sela.

21 Bóg jest nam Bogiem zbawienia

i u Pana, WIEKUISTEGO, znajdują się wyjścia ze śmierci.

22 Tak, Bóg zmiażdżył głowę Swych wrogów;

włochate ciemię tego, co chodzi w swoich grzechach.

23 Pan powiedział: Sprowadzę ich z Baszanu,

sprowadzę z nad głębin morza;

24 by twoja noga brodziła we krwi,

a język twoich psów miał także udział we wrogach.

25 Widzieli Twój pochód, prawdziwy Boże,

pochód mojego Boga,

mojego Króla w świętości.

26 Na czele śpiewacy,

a za nimi grajkowie, pośród dziewic bijących w bębny.

27 W zgromadzeniach wybranych S chwalcie Boga, wy z rodu Israela.

28 Oto tam najmłodszy Biniamin, ich zwycięzca;

książęta Judy, ich hufce;

 książęta Zebuluna oraz książęta Naftalego.

29 Twój Bóg ustanowił twoją potęgę;

utwierdź Boże, co dla nas zdziałałeś.

30 Do Twojego Przybytku *,

który jest ponad Jeruszalaim,

przynoszą dary królowie.

31 Rozgromiłeś zwierzę sitowia, gromadę byków pośród cieląt ludów,

niech nie S pełzają ze sztabami srebra;

Pan rozproszył narody żądne bojów.

32 Przychodzą potężni z Egiptu;

ziemia Kusz * wyciąga do Boga swoje ręce.

33 Królestwa ziemi,

śpiewajcie Bogu i wysławiajcie Pana, Sela,

34 który unosi się w niebiosach wiecznych niebios;

oto rozległ się Jego głos,

głos potężny.

35 Oddajcie sławę Bogu;

Jego majestat wśród Israela, a Jego potęga na S obłokach.

36 Wspaniały jesteś, Boże, w Twojej świętości!

Bóg Israela,

On daje narodowi siłę i potęgę;

Bóg uwielbiony.

 

 

*68,5 C hebr. JAH

**68,5 dosłownie: panującego w niedocieczonej głębi niebios

*68,7 inni: okutych w kajdany

*68,11 S także: żebrzącego

*68,14 inni: byliście jak srebrem pokryte skrzydła gołębicy

*68,15 inni: gdy rozwinięto szadaj (chorągiew z godłem), pokryłeś w niej królów śnieżną białością Calmonu (zbledli z trwogi)

*68,20 także: zbawieniem, ratunkiem, wyzwoleniem

*68,30 inni: Dla Twojej Świątyni, dla jej chwały

*68,32 czyli Etiopia

 

PSALM 69

 

1 Przewodnikowi chóru, na sześć głosów. Od Dawida.

2 Wspomóż mnie, Panie, bo wody doszły aż do zagrożenia życia.

3 Ugrzęzłem w bezdennym bagnie i nie ma oparcia;

dostałem się na głębię wód i prąd mnie zniósł.

4 Znużyłem się; wołając, zaschło moje gardło;

omdlały moje oczy wyglądając mojego Boga.

5 Liczniejsi niż włosy mojej głowy są ci,

co mnie bez przyczyny nienawidzą,

wzmogli się moi ciemięzcy, moi wrogowie bez powodu;

mam zwrócić to, czego nigdy nie zagrabiłem.

6 Boże, Ty znasz moją nieroztropność,

a me winy nie przed Tobą tajne.

7 Niech się przeze mnie nie powstydzą ci, co Tobie ufają,

Panie, WIEKUISTY Zastępów;

niech się przeze mnie nie zarumienią ci, którzy Ciebie szukają,

Boże Israela.

8 Bo dla Ciebie znosiłem szyderstwo i rumieniec okrył moje oblicze.

9 Stałem się obcym moim braciom

i nieznanym dla synów mojej matki.

10 Gdyż trawiła mnie gorliwość dla Twego domu

i spadały na mnie szyderstwa tych, którzy Ci urągali.

Jan 2,17; Rzymian 15,3

11 Poszcząc, wypłakałem moją duszę *,

lecz i to było dla mnie na urągowisko.

12 Włożyłem wór zamiast szaty i stałem się im przysłowiem.

13 Rozpowiadają o mnie ci, co przesiadują w bramach,

i jestem w śpiewkach pijanych.

14 Ale ja,

WIEKUISTY,

 w porze łaski przychodzę do Ciebie z mą modlitwą;

Boże, w Twym wielkim miłosierdziu,

odpowiedz mi ziszczeniem się Twego zbawienia *.

15 Wydobądź mnie z błota, bym nie utonął;

niech będę ocalony od moich przeciwników i z głębin wód.

16 Niech mnie nie uniesie prąd wody,

niechaj mnie nie pochłonie głębia,

a topiel nie zawrze nade mną swojej paszczy.

17 Wysłuchaj mnie, WIEKUISTY, bo błogą jest Twoja łaska;

zwróć się do mnie w Twym wielkim miłosierdziu

18  i nie skrywaj Twojego oblicza przed Twym sługą,

gdyż jestem uciśniony;

pospiesz się oraz mnie wysłuchaj.

19 Zbliż się do mojej duszy i ją wybaw;

wyzwól mnie z powodu wrogów.

20 Ty znasz moją hańbę, mój wstyd i mą sromotę;

przed Tobą wszyscy moi ciemięzcy.

21 Hańba kruszy me serce oraz jestem zbolały;

oczekuję współczucia, lecz go nie ma;

  nie znalazłem tych, co pocieszają.

22 Wlali żółć do mojego pokarmu,

 w mym pragnieniu poili mnie kwasem.

Mateusz 27,34; Marek 15,23; Jan 19,29

23 Niech ich stół będzie dla nich zasadzką

oraz sidłem bezpiecznie ucztujących.

24 Niech się zaćmią ich oczy, by nie widzieli,

a ich biodra nieustannie czyń chwiejne *.

Rzymian 11,9

25 Wylej na nich Twój gniew,

 niech ich dosięgnie Twoja zapalczywość.

26 Niech ich miejsce warowne stanie się pustkowiem,

a w ich namiocie nie będzie mieszkańca.

27 Gdyż kogo zraniłeś - tego ścigają,

rozpowiadają o bólu porażonych przez Ciebie.

28  Dodaj nieprawość do ich nieprawości,

 niech nie wchodzą przez Twoją sprawiedliwość *.

29 Niech będą wymazani * z Księgi Życia

oraz nie zapisani wraz z prawymi **.

30 A mnie, utrapionego i zbolałego, wydźwignie Twoja pomoc, Boże.

31 Będę sławił pieśnią Imię Boga i wielbił je wdzięcznością.

32 I będzie to milsze WIEKUISTEMU niż cielę,

niż dwukopytny *, rogaty byk.

33 Zobaczą to poniżeni i się ucieszą;

zobaczą to ci, co szukają Boga i ożyje ich serce.

34 Bo WIEKUISTY słucha ubogich, a Swoimi pojmanymi * nie gardzi.

35 Chwalą Go niebiosa i ziemia, morza i wszystko, co się w nich roi.

36 Bowiem Bóg wspomoże Cyon, odbuduje miasta Judy;

 osiądą tam i odziedziczą tą ziemię.

37 Nadto będą posiadać potomkowie Jego sług,

a zamieszkają w niej ci, którzy miłują Jego Imię.

 

*69,11 inni: Płakałem, i w poście była moja dusza

*69,14 także: ocalenia, wyzwolenia; C pomocy

*69,24 NT zegnij dla każdego

*69,28 C Wymierz im karę za karą i niech nie dostąpią Twojej łaski

*69,29 także: zatarci, unieważnieni

**69,29 także: sprawiedliwymi

*69,32 o rozdzielonym kopycie

*69,34 także: więźniami

 

PSALM 70

 

1 Przewodnikowi chóru. Od Dawida, na pamiątkę.

2 Boże, spiesz mi na pomoc,

by mnie ocalić, WIEKUISTY.

3 Niech się zawstydzą i pobledną ci, co czyhają na moje życie;

niech się cofną i zarumienią ci, którzy pragną mego nieszczęścia.

4 Niech pierzchną na swoją hańbę ci, co wołają: Oho! Oho!

5 Niech się ucieszą i uradują w Tobie wszyscy, którzy Ciebie szukają;

i niech wciąż powtarzają ci, którzy miłują Twoją pomoc:

Wielkim jest Bóg

6 A ja, biedny i żebrzący S;

pospiesz ku mnie, Boże;

Ty jesteś moją pomocą i mym Zbawcą;

WIEKUISTY,

nie zwlekaj.

 

PSALM 71

 

1 Do Ciebie, WIEKUISTY, się chronię,

niech się nie powstydzę na wieki.

2  Ocal mnie w * Twojej sprawiedliwości i wyswobodź,

skłoń ku mnie Twoje ucho i mi dopomóż.

3 Bądź dla mnie chroniącą skałą,

którą ustanowiłeś dla mego wybawienia,

bym mógł tam zawsze uciec;

gdyż Ty jesteś moją opoką i mą warownią.

4 Boże mój, wyswobodź mnie z ręki niegodziwego,

z garści krzywdziciela i grabieżcy.

5 Bowiem Ty, Panie, WIEKUISTY, jesteś moim oczekiwaniem;

moim schronieniem od młodości.

6 Na Tobie się wspieram za S życia;

od łona mojej matki Ty jesteś moim przewodnikiem;

w S Tobie zawsze była moja chwała.

7 Byłem jakby przestrogą dla wielu, ale Ty mą potężną obroną.

8 Moje usta codziennie pełne Twojej chwały i Twojej sławy.

9 Nie rzucaj mną w mej starości;

nie opuszczaj mnie, gdy się wyczerpie moja siła.

10 Bowiem o mnie rozpowiadają moi wrogowie,

a czyhający na moje życie razem się naradzają,

11 mówiąc:

Bóg go opuścił; ścigajcie go i pochwyćcie, bo nikt go nie ocali.

12 Boże, nie oddalaj się ode mnie;

Boże mój, spiesz mi na pomoc

13 Niech się zawstydzą i zginą prześladowcy mojej duszy;

niech się okryją hańbą i rumieńcem ci, co pragnęli mej zguby.

14 A ja wciąż będę ufał oraz wywyższał nade wszystko Twoją chwałę.

15 Moje usta opowiadać będą po wszystkie dni

Twoją sprawiedliwość oraz czas Twojego zbawienia,

chociaż nie zdołam ich zliczyć.

16 Wyłożę Twoją wszechmoc,

Panie,

WIEKUISTY;

i wspomnę Twoją sprawiedliwość, Twoją jedynie.

17 Boże,

nauczałeś mnie od mej młodości i aż dotąd wygłaszam Twoje cuda.

18 Także podczas starości i sędziwości, Boże, mnie nie opuścisz,

aż ogłoszę Twoją potęgę pokoleniom;

Twoją wszechmoc każdemu z potomnych.

19 I Twoją wzniosłą sprawiedliwość, Boże, który dokonałeś wielkiego;

Boże, któż Tobie równy?

20 Jak mnie wystawiałeś na liczne i zgubne utrapienia,

tak znowu mnie ożywiałeś,

i znowu wydobywałeś z przepaści ziemi.

21 Wzmagałeś moją wielkość i nieraz mnie pocieszałeś.

22 Więc ja będę Cię wychwalał na harfie,

 Boże,

a Twoją niezawodność;

będę sławił na cytrze,

o Święty Israela.

23 Gdy będę Cię wysławiał, me usta zaśpiewają,

a także moja dusza, ta, którą wybawiłeś.

24 A mój język będzie mówił o Twojej sprawiedliwość przez cały dzień;

bowiem zawstydzili się i pobledli ci, co pragnęli mojego nieszczęścia.

 

*71,2 S także: za pomocą

 

PSALM 72

 

1 Salomonowi.

Boże, daj Twoje sądy * królowi,

a Twoją sprawiedliwość królewskiemu synowi.

2 Aby rozsądzał Twój lud w sprawiedliwości *

i Twoich biednych w decyzjach.

3 Niech góry zwiastują ludowi pokój,

a pagórki niech się odezwą sprawiedliwością.

4 Niechaj sądzi * uciśnionych w narodzie,

wspomoże dzieci nędzarzy, a także zgniecie grabieżcę.

5 Aby się Ciebie obawiali póki słońce oraz w obliczu księżyca,

z pokolenia na pokolenie.

6 Niech zstąpi jakby deszcz na skoszoną łąkę,

jak ulewa nawadniająca ziemię.

7 Niechaj za jego dni rozkwitnie sprawiedliwy oraz pełnia pokoju,

jak długo zostanie księżyc.

8 I niech panuje od morza do morza,

i od strumienia aż do krańców ziemi.

9 Niech przed nim klękają mieszkańcy stepu,

a jego wrogowie niech liżą proch.

10 Oto złożą mu daninę królowie Tarszyszu, wysp,

a królowie Szeby i Seby przyniosą mu haracz.

11 I będą się przed nim korzyć wszyscy królowie,

wszystkie ludy będą mu służyć.

12 Ponieważ ocala żebrzącego S, co woła,

 oraz uciśnionego, który nie ma wybawcy.

13 Miłosierny jest dla żebrzących S, ubogich

oraz duszę ubogich wybawia.

14 Od gwałtu i grabieży wyzwala ich duszę,

bo ich krew jest cenną w jego oczach.

15 Więc będzie żył,

i da mu złota Szeby,

i nieustannie będą się modlić za niego oraz codziennie go sławić.

16 W kraju będzie obfitość zboża,

jego plon zaszumi jak Liban na wierzchołkach gór,

a po miastach ludzie zakwitną jak trawa ziemi.

17 Jego Imię przetrwa na wieki;

jego Imię wzrośnie w obliczu słońca;

będą się nim chwalić wszystkie ludy i będą je nazywać szczęśliwym.

18 Chwała Bogu,

WIEKUISTEMU,

Bogu Israela, który jedyny spełnia cuda.

19 Niech będzie na wieki wysławione Imię Jego chwały,

i niech się Jego chwałą napełni cała ziemia.

Amen i amen.

20 Tu skończyły się modlitwy Dawida, syna Isajego.

 

*72,1 także: wyroki, ustawy, prawość

*72,2  chodzi o sprawiedliwość Boga, na której opiera się Prawo

*72,4 także: osądzi; weźmie w obronę, oczyści z zarzutów

 

PSALM 73

 

1 Pieśń  Asafa.

Zaprawdę,

Bóg jest hojnym * dla Israela,

dla czystych sercem.

2 A ja,

niemal się potknęły moje nogi i mało nie rozlazły moje kroki.

3 Bowiem pozazdrościłem pyszałkom,

widząc powodzenie nieprawych;

4 że nie mają udręk aż do śmierci, a nadto krzepka jest ich siła.

5 Nie dzielą mozołu sług i wraz z ludźmi nie bywają trapieni.

6 Dlatego pycha opasuje ich karki i okrywa ich szata nieprawości.

7 Z otyłości wystąpiło ich oko; wezbrały urojenia ich serca.

8 Drwią i złośliwie rozprawiają o ucisku; przemawiając z wysoka.

9 Swoimi ustami miotają na niebiosa, a ich język pełza po ziemi.

10 Dlatego tam zwraca się Jego lud,

choć ssą z nich pełnymi strumieniami.

11 I powiadają:

Jakże Bóg to wie?

Czy ta wiadomość jest u Najwyższego?

12 Oto wzrośli w potęgę ci,

którzy są niegodziwi oraz zawsze szczęśliwi.

13 Więc na próżno zachowałem w czystości moje serce,

a mą dłoń umywałem w niewinności;

14 gdyż całymi dniami mnie dręczą i co rano cierpię katusze.

15 Gdybym powiedział:

Będę mówił jak oni –

to bym się sprzeniewierzył pokoleniu Twych synów.

16 I rozmyślałem, by tego dociec;

lecz daremna to praca w moich oczach.

17 Aż wszedłem do przybytków Boga oraz pojąłem ich koniec.

18 Zaprawdę, postawiłeś ich na śliskim i strącasz ich w przepaście *.

19 Jakże stali się nicością w oka mgnieniu;

zginęli, zniknęli z przerażeniem *.

20 Jakby po przebudzeniu ze snu, WIEKUISTY,

gdy się ocucisz - pogardzisz ich postacią.

21 Gdyż wrzało moje serce i kłuły mnie wnętrzności,

22 bo byłem bezrozumnym i tego nie poznałem;

byłem jak bydlę przed Tobą.

23 Ale ja zawsze jestem z Tobą.

Ująłeś moją prawicę.

24 Według Twojego postanowienia mnie prowadzisz

i poprowadzisz do chwały.

25 Kogo innego mam w niebiosach?

A i na ziemi, oprócz Ciebie, w nikim nie mam upodobania.

26 Zniknie moja cielesna natura S i me serce;

ale Bóg jest opoką serca oraz moim udziałem na wieki.

27 Gdyż dalecy od Ciebie - zginą;

zatracisz każdego odstępcę * od Ciebie.

28 Zaś mnie jest miłą bliskość Boga;

w Panu, WIEKUISTYM, pokładam moją ufność,

by wysławiać wszystkie Twoje sprawy.

 

*73,1 także: dobrym; S sprawiedliwym, szlachetnym, łaskawym, doskonałym

*73,18 inni: złudzenie

*73,19 inni: zniknęli prędzej niż widma

*73,27 także: cudzołożnika

 

PSALM 74

 

1 Dumanie Asafa.

Czemu nas, Boże, nieustannie porzucasz,

a Twój gniew pała przeciw trzodzie Twojego pastwiska?

2 Wspomnij na Twoje zgromadzenie, które niegdyś sobie zjednałeś,

i które wyzwoliłeś jako szczep Twojego dziedzictwa;

na górę Cyon, na której spoczywałeś.

3 Pospiesz * ku zupełnym ruinom;

gdyż wróg wszystko poburzył w Świątyni.

4 Twoi nieprzyjaciele ryczeli pośród Twych wyznaczonych miejsc *;

ustanawiali swe godła jako znaki.

5 Wróg dał się poznać, gdy zmierzał w górę z gęstwiną toporów.

6 A potem młotem i oskardami rozbijali jej zdobienia.

7 Twą Świątynię wydali na pastwę ognia;

do ziemi znieważyli siedzibę Twojego Imienia.

8 Powiedzieli w swoim sercu:

Razem ją zburzymy;

a w kraju palili wszystkie, wyznaczone miejsca Boga.

9 Naszych godeł już nie widzimy;

nie ma proroka oraz nikogo między nami, który by wiedział – dopóki?

10 Dokąd, Boże, będzie urągał ciemięzca,

dopóki wróg będzie lżył bezustannie Twoje Imię?

11 Czemu usuwasz Twoją rękę i Twą prawicę?

Dobądź z Twojego zanadrza i wytępiaj!

12 Przecież Bóg,

mój Król,

od dawna spełnia wybawienie na ziemi.

13 Ty, Twą mocą rozdzieliłeś morze

i zmiażdżyłeś głowy krokodyli na wodach.

14 Ty skruszyłeś głowę Lewiatana *;

rzuciłeś go na żer mieszkańcom stepu.

15 Ty otworzyłeś źródła i potoki; Ty osuszyłeś bystre strumienie.

16 Twoim jest dzień i Twoja noc; Ty ustanowiłeś światło i słońce.

17 Ty utwierdziłeś wszystkie granice ziemi;

lato i zimę - Ty je stworzyłeś.

18 Wspomnij na to, że wróg urąga WIEKUISTEMU,

a lud nikczemny lży Twoje Imię.

19 Nie wydawaj dziczy duszy Twej gołębicy;

o gromadce Twych uciśnionych nie zapominaj na wieki.

20 Uważaj na przymierze,

bo zakątki * ziemi pełne siedzib bezprawia.

21 Niech zgnębiony nie odchodzi zawstydzony;

a ubogi i uciśniony chwalą Twoje Imię.

22 Powstań Boże,

wytocz Twoją sprawę;

wspomnij na zniewagę,

bez ustanku wyrządzaną Ci przez nikczemnych.

23 Nie zapominaj okrzyku Twoich wrogów,

wrzawy Twych przeciwników, która się ustawicznie wznosi.

 

 

*74,3 dosłownie: podnieś Twoje kroki

*74,4 zejścia się Boga z ludem

*74,14 najprawdopodobniej - smoka

*74,20 także: ciemne miejsca

 

PSALM 75

 

1 Przewodnikowi chóru, na nutę: Nie zatracaj.

Pieśń Asafa, śpiew.

2 Dziękujemy Ci,

Boże,

dziękujemy,

gdyż bliskie jest Twoje Imię, a głoszą to Twoje cuda.

3 Bowiem oznaczę porę i Ja będę sprawiedliwie sądził.

4 Zachwiała się ziemia i wszyscy jej mieszkańcy;

ale Ja utwierdzę jej słupy. Sela.

5 Powiadam chełpliwym: Przestańcie się chełpić,

a złoczyńcom: Nie podnoście rogów.

6 Nie podnoście wysoko waszych rogów *

oraz nie przemawiajcie z hardym karkiem.

7 Bo wywyższenie nie przychodzi ze wschodu, ani z zachodu,

ani z pustyni gór,

8 lecz Bóg jest sędzią;

tego poniża, a innego wywyższa.

9 Bowiem kielich jest w ręku BOGA, a wino się pieni *;

pełen jest zaprawy i z niego nalewa;

lecz wszyscy złoczyńcy ziemi wyssą oraz wypiją tylko jego męty.

10 A ja wiecznie będę wychwalał Pana i śpiewał Bogu Jakóba.

11 Strącę wszystkie rogi złoczyńców,

a rogi sprawiedliwego będą wywyższone.

 

*75,6 róg przytwierdzany do hełmów, był symbolem potęgi

*75,9 według zwyczaju zaprawione mocnymi korzeniami i aromatami, a w szczególności mirrą.

 

PSALM 76

 

1 Przewodnikowi chóru w towarzystwie instrumentów smyczkowych.

Pieśń Asafa, śpiew.

2 Bóg jest poznany w Judei;

Jego Imię jest wielkie w Israelu.

3 Ustanowił Swój przybytek w Szalemie *,

a Swoją siedzibę na Cyonie.

4 Tam pokruszył płomienne łuki, tarczę i miecz, i broń. Sela.

5 Świetnym byłeś, wspaniałym, z gór zdobyczy.

6 Dzielni sercem zostali ograbieni, zasnęli swoim snem,

a rycerze nie odnaleźli swych rąk.

7 Od Twojej grozy, Panie Jakóba, zdrętwieli - jeździec i koń.

8 Ty,

Ty jesteś straszny,

zatem kto się przed Tobą utrzyma w chwili Twojego gniewu?

9 Wygłosiłeś sąd z niebios;

ulękła się oraz uciszyła ziemia,

10 kiedy Bóg powstał do rozprawy,

aby wspomóc wszystkich zgnębionych ziemi. Sela.

11 Jako, że i zawziętość ludzka podnosi Twoją chwałę,

kiedy się wreszcie odziejesz gniewem.

12 Ślubujcie i powierzajcie się WIEKUISTEMU, waszemu Bogu;

wszyscy, którzy Go otaczają, niech niosą daninę Groźnemu.

13 On odcina ducha książąt i jest groźny dla królów ziemi.

 

*76,3 nazwa Jerozolimy za czasów Abrahama

 

PSALM 77

 

1 Przewodnikowi chóru Jedutunów. Pieśń Asafa.

2 Kiedy wołam, podnoszę mój głos do Boga;

mój głos kieruję do Boga, więc mnie wysłuchaj.

3 W dzień mojej niedoli szukam Pana,

w nocy nie przestaje wyciągać się moja ręka

i nie daje się ukoić moja dusza.

4 Wspominam Boga i zawodzę;

rozmyślam i omdlewa mój duch. Sela.

5 Chwyciłeś powieki moich oczu, strwożony jestem i oniemiałem.

6 Dumam o dniach przeszłości, o dawnych latach.

7 W nocy wspominam moją pieśń oraz rozmyślam w moim sercu,

zatem mój duch docieka.

8 Czy Bóg porzuci na wieki i już nigdy się nie ulituje?

9 Czy Jego miłosierdzie znikło na zawsze

i ustanowił wyrok na wieki wieków?

10 Czy Bóg zapomniał się litować?

Czy w gniewie wstrzymał Swe miłosierdzie? Sela.

11 Więc powiedziałem:

Takie jest moje błaganie - o powrót prawicy Najwyższego *.

12 Wspominam czyny Przedwiecznego;

tak, wspominam Twoje dawne cuda.

13 Rozważam wszystkie Twoje dzieła oraz rozpamiętuję Twe czyny.

14 Boże, Twoja droga w świętości;

który bóg jest wielkim jak Bóg?

15 Ty, o Boże, cudotwórco, objawiłeś pomiędzy ludźmi Twą potęgę.

16 Dzielnym ramieniem wyzwoliłeś Twój lud, synów Jakóba i Josefa. Sela.

17 Ujrzały Cię wody, Boże, ujrzały Cię wody,

a otchłanie zadrżały i zostały wstrząsnięte.

18 Powodzią rozlały się obłoki, dały odgłos chmury

i przebiegały Twoje strzały.

19 W wichrze odgłos Twojego gromu, świat oświeciły błyskawice;

drżała i wstrząsnęła się ziemia.

20 Twoja droga przez morze, Twoja ścieżka przez wielkie wody,

a Twoich śladów nie widać.

21 Prowadziłeś Twój lud, jakby trzodę, ręką Mojżesza i Ahrona.

 

*77,11 inni: Moją rzeczą błagać, zmienić się w prawicy Najwyższego.

 

PSALM 78

 

1 Dumanie Asafa.

Słuchaj, Mój ludu, Mego Prawa *;

nakłoń swe ucho do słów Mych ust.

2 W przypowieści otworzę moje usta

i będę opowiadał starodawne podania.

3 Co usłyszeliśmy, poznaliśmy i co nam opowiadali ojcowie,

4 nie zataimy przed ich synami;

opowiadając przyszłemu pokoleniu chwałę Boga,

Jego potęgę i Jego cuda, które wśród nas dokonał.

5 Gdy ustanowił świadectwo w Jakóbie i złożył Prawo w Israelu,

wtedy nakazał naszym ojcom, aby ją wykładali swoim dzieciom,

6 by wiedziało to ostatnie pokolenie.

Synowie, którzy się narodzą, powstaną i opowiedzą to swoim synom.

Aby S w Bogu pokładali swą nadzieję,

7 nie zapomnieli spraw Boga

oraz strzegli Jego przykazań.

8 By S się nie stali jak ich ojcowie – rodem odstępnym i niesfornym;

rodem, co nie utwierdził swego serca

i nie wytrwał przy Bogu swoim duchem.

9 Synowie Efraima, zbrojni łucznicy, cofnęli się w dzień boju.

10 Nie strzegli Przymierza Boga

i wzbraniali się postępować według Jego Prawa.

11 Zapomnieli o Jego dziełach oraz o Jego cudach, które im pokazał.

12 Bowiem przed ich ojcami czynił cuda w ziemi Micraimu *

oraz na polu Coan **.

13 Rozdzielił morze oraz ich przeprowadził, ustawił wody jak groble.

14 I we dnie prowadził ich obłokiem, a w nocy przy świetle ognia.

15 Rozbijał skały na puszczy oraz ich poił, jak gdyby z wielkich głębin.

16 Wydobywał strumienie ze skały i sprowadzał wodę jak rzeki.

17 Lecz jeszcze nie przestali grzeszyć przeciw Niemu

i opierać się Najwyższemu na pustyni.

18 Kusili także Boga w swoim sercu, żądając jadła dla swego życia.

19 I złorzeczyli prawdziwemu Bogu, mówiąc:

Czy Bóg potrafi przyrządzić stół na puszczy?

20 Oto uderzył w skałę, a wytrysnęły wody oraz rozlały się rzeki.

A czy zdoła dać chleba?

Czy przygotuje mięso dla Swego ludu?

21 Zatem WIEKUISTY to usłyszał,

oburzył się

oraz zapłonął ogień przeciwko Jakóbowi,

wybuchł gniew przeciwko Israelowi.

22 Bo nie wierzyli Bogu i na Jego pomocy nie polegali.

23 Więc rozkazał obłokom z wysoka oraz otworzył bramy niebios.

24 I, jak deszcz, spuścił na nich mannę na pokarm,

dając im zboże niebios.

25 Człowiek spożywał chleb bogatych *;

do syta zesłał im zapasów.

26 Pognał po niebie wschodni wiatr

i Swą mocą sprowadził południowy.

27 I jak proch, niczym deszcz spuścił na nich mięso,

ptactwo skrzydlate jak piasek morski.

28 Rzucał je na środek ich obozu, wokoło ich namiotów.

29 Więc jedli i wielce się nasycili,

gdyż sprowadził im przedmiot ich żądzy .

30 Ale nie porzucili swojego pożądania,

choć pokarm był jeszcze w ich ustach.

31 Zatem spadł na nich gniew Boga i poraził otyłych *,

a młodzieńców Israela powalił.

32 Mimo tego jeszcze grzeszyli i nie wierzyli w Jego cuda.

33 Więc w marności spełnili swe dni,

a swoje lata w trosce.

34 Kiedy ich gromił – błagali Go, nawracali się oraz szukali Boga.

35 Wspomnieli, że Bóg jest ich Opoką,

Pan Najwyższy ich Zbawcą.

36 Więc swoimi ustami Mu schlebiali, swoim językiem Mu kłamali.

37 Ale przy Nim nie wytrwało ich serce

i nie byli wierni Jego Przymierzu.

38 A On,

 miłosierny,

 odpuszczał ich winę i ich nie zgładzał;

często odwracał Swój gniew

i nie pobudzał całej Swojej zapalczywości.

39 Wspomniał, że są cielesną naturą S ;

powiewem, co przelatuje i nie wraca.

40 Ile razy drażnili Go na puszczy oraz jątrzyli Go na stepie?

41 Ciągle doświadczali Boga i zakreślali granice Świętego Israela.

42 Nie pamiętali Jego ręki

oraz dnia, w którym ich wybawił od ciemięzcy.

43 Kiedy w Micraim dawał Swoje znaki,

a Swe cuda spełniał na polu Coan,

44 gdy przemienił ich rzeki w krew, więc nie mogli pić swoich wód.

45 Nasłał na nich robactwo, aby ich pożerało

oraz ropuchy, co ich gubiły.

46 Oddał chrząszczowi ich plon, a ich znój szarańczy.

47 Spustoszył gradem ich winorośl, a ich figi mrówkami.

48 Wydał gradowi ich dobytek, a błyskawicom ich stada.

49 Zesłał na nich Swą zapalczywość,

zawziętość, zaciekłość oraz klęskę – zastęp wysłańców zguby.

50 Tak torował Swojemu gniewowi ścieżkę,

nie odbierając Śmierci ich duszy,

a ich życie wydał zarazie.

51 I pobił wszystko pierworodne w Micraim,

pierwiastki siły w namiotach Chama *.

52 A Swój lud wyprowadził jak owce;

poprowadził ich jak stado po puszczy.

53 Prowadził ich bezpiecznie oraz się nie trwożyli,

a ich wrogów pokryło morze.

54 Przyprowadził ich do Swojego świętego dziedzictwa,

na ową górę, którą stworzyła Jego prawica.

55 Rozpędził przed nimi narody,

puścił ich na dziedziczny dział

i w namiotach osiedlił ich pokolenia – Israela.

56 A oni kusili oraz drażnili Boga Najwyższego

i Jego Prawa nie strzegli.

57 Odstąpili, sprzeniewierzyli się jak ich ojcowie,

zawiedli niczym omylny łuk.

58 Jątrzyli Go swoimi wyżynami i swymi bałwanami Go oburzali.

59 Usłyszał Bóg i się uniósł, i wielce wzgardził Israelem.

60 Porzucił przybytek Szylo *, namiot ustawiony wśród ludzi.

61 Oddał także w niewolę Swą potęgę,

Swoją chlubę w rękę ciemięzcy.

62 Poddał pod miecz Swój lud, bo się uniósł na Swe dziedzictwo.

63 Jego młodzież pożarł ogień, a jego dziewice nie były opłakiwane.

64 Jego kapłani polegli od miecza, a jego wdowy nie płakały.

65 Ale Pan się przebudził,

jakby śpiący,

jak bohater co wydaje okrzyki od wina.

66 I z powrotem odparł jego ciemięzców, zadając im wieczną hańbę.

67 Lecz rozpłynął się namiot Josefa i nie wybrał pokolenia Efraima.

68 A wybrał pokolenie Judy i górę Cyon, którą umiłował.

69 Także dźwignął Swoją Świątynię, jak góry;

jakby ziemię, którą ugruntował na wieki.

70 Wybrał też Swojego sługę Dawida, a wziął go spośród owczarni.

71 Spośród owiec ciężarnych go wyprowadził,

aby pasterzył Jakóbowi – Jego ludowi,

oraz Israelowi – Jego dziedzictwu.

72 Więc im pasterzył w prawości swojego serca

i prowadził ich roztropną swoją dłonią.

 

*78.1 także: Nauki

*78,12 hebrajska nazwa Egiptu

**78,12 gr. Tanis - rezydencja faraona w dolnym Egipcie

*78,25 inni: chleb aniołów

*78,31 także: możnych

*78,51 Chemi - nazwa Egiptu w języku krajowców

*78,60 Przybytek wraz z Arką Przymierza przebywał w Szylo do czasu, gdy Pelisztini zabrali ją do Kirjath Jearym.

 

PSALM 79

 

1 Pieśń Asafa.

Boże,

do Twojego dziedzictwa wtargnęli poganie,

znieważyli Twój święty Przybytek,

przemienili Jeruszalaim w zwaliska.

2 Zwłoki Twych sług wydali na żer ptactwu nieba,

a cielesne natury S Twych pobożnych wydali zwierzętom ziemi.

3 Naokoło Jeruszalaim przelewali ich krew jak wodę

i nie było komu pochować.

4 Staliśmy się urągowiskiem u naszych sąsiadów,

pośmiewiskiem i szyderstwem naszego otoczenia.

5 Dopóki, WIEKUISTY?

Czy będziesz się gniewać na wieki?

Czy Twoje uniesienie będzie pałać jak ogień?

6 Wylej Twój gniew na narody, które Ciebie nie znają

i na państwa, co nie wzywają Twego Imienia.

7 Bo pochłonęli Jakóba, a jego Przybytek spustoszyli.

8 Nie pamiętaj nam win naszych przodków;

niech nas szybko uprzedzi Twoje miłosierdzie,

bo jesteśmy bardzo wynędzniali.

9 Dla chwały Twojego Imienia,

wspomóż nas Boże naszego wybawienia i nas ocal;

odpuść nasze grzechy przez wzgląd na Twoje Imię.

10 Czemu mają mówić poganie: Gdzie ich Bóg?

Niechaj na S naszych oczach się ujawni

pomsta wśród ludów

za przelaną krew Twoich sług.

11 Niech dojdzie do Ciebie jęk więźnia;

według wielkości Twego ramienia oszczędź na śmierć skazanych.

12 Zwróć też naszym sąsiadom, siedmiokrotnie na ich łono,

pohańbienie jakim Cię lżyli, Panie.

13 A my,

Twój lud i trzoda Twojego pastwiska,

będziemy Cię wysławiać na wieki,

od pokolenia do pokolenia będziemy opowiadać Twoją chwałę.

 

PSALM 80

 

1 Przewodnikowi chóru, na sześć głosów.

Pieśń Asafa na świadectwo.

2 Wysłuchaj, Pasterzu Israela, który prowadzisz Josefa, jak trzodę;

który zasiadasz nad cherubami;

zajaśniej.

3 Rozbudź Twoją potęgę wobec Efraima, Binjamina oraz Menassy,

przybądź nam na pomoc.

4 Panie, wskrześ nas *;

rozświeć Twoje oblicze, a będziemy zbawieni.

5 WIEKUISTY, Boże Zastępów,

dopóki będziesz pałać gniewem na modlitwę Twojego ludu?

6 Karmisz ich chlebem płaczu i poisz łez pełną miarą.

7 Czynisz nas podmiotem zwady dla naszych sąsiadów,

a nasi wrogowie wyśmiewają się z nas.

8 Panie Zastępów, wskrześ nas;

rozświeć Twoje oblicze, a będziemy zbawieni.

9 Ty przeniosłeś winorośl * z Micraimu,

po czym wygnałeś ludy, a ją zasadziłeś.

10 Uprzątnąłeś przed nią,

więc zapuściła swe korzenie i zapełniła ziemię.

11 Góry okryły się jej cieniem,

a jej konary podobne do boskich cedrów.

12 Rozniosła swoje rozsady aż do morza, a swoje odrośle aż do rzeki.

13